Wednesday, December 26, 2012

അതിവേഗ റെയിലെന്ന സ്വപ്നം.



കാസര്‍ഗോഡ് നി് തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് വെറും 124 മിനിറ്റ് കൊണ്ട് എത്തിച്ചേരാന്‍ കഴിയു ട്രെയിന്‍. കടുത്ത ഗതാഗത പ്രതിസന്ധി നേരിടു മലയാളിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പ്രതീക്ഷ നല്‍കു ഓയിരുു കഴിഞ്ഞ എല്‍.ഡി.എഫ് സര്‍ക്കാര്‍ പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ഉമ്മന്‍ചാണ്ടി സര്‍ക്കാര്‍ എമര്‍ജിംഗ് കേരള മേളയില്‍ നിക്ഷേപകര്‍ക്ക് മുില്‍ വെക്കുകയും ചെയ്ത ഹൈസ്പീഡ് റെയില്‍ ഇടനാഴി. എാല്‍, നിക്ഷേപകരാരും തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ലെ് മാത്രമല്ല, മേള കഴിഞ്ഞയുടന്‍ ത,െ പദ്ധതി ഉടന്‍ നടപ്പിലാക്കാനില്ലെ് സര്‍ക്കാരിന് പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ടി വു. പദ്ധതിയുടെ സാധ്യതാ പഠനമോ സാങ്കേതിക-പാരിസ്ഥിതിക പഠനങ്ങളോ പൂര്‍ത്തിയാക്കുതിനു മുമ്പ് ത,െ ദേശീയപാതാ വികസനത്തിനുള്ള സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാരിന്റെ കസള്‍'ന്‍സിയായ വില്‍ബര്‍സ്മിത്ത് അസോസിയേറ്റ്‌സിനെ ഉപയോഗിച്ച്, അതിവേഗ റെയിലിനായുള്ള സര്‍വേ സര്‍ക്കാര്‍ ആരംഭിച്ചിരുു. 30 മീറ്റര്‍ മുതല്‍ 100 മീററര്‍ വരെ വീതിയില്‍ ഭൂമി അളു തിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതോടെ, കോ'യം, കോഴിക്കോട് ജില്ലകളില്‍ ശക്തമായ ജനകീയ പ്രതിരോധം ഉയര്‍ു വരികയും ചെയ്തു. പദ്ധതി ഉടനില്ലെ് പ്രഖ്യാപിച്ചുവെങ്കിലും ഇതിനായി കഴിഞ്ഞ എല്‍.ഡി.എഫ് സര്‍ക്കാരിന്റെ കാലത്ത് രൂപീകരിച്ച സ്‌പെഷ്യല്‍ പര്‍പ്പസ് വെഹിക്കിളായ കേരള ഹൈസ്പീഡ് റെയില്‍ കോര്‍പ്പറേഷന്‍ ലിമിറ്റഡ് ഇനിയും പിരിച്ചു വി'ി'ില്ല. ഇതിനര്‍ത്ഥം, പദ്ധതി ഇനിയും അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള സാധ്യത നിലനില്‍ക്കുുവെതാണ്. ഈ സാഹചര്യത്തില്‍ പദ്ധതിയെക്കുറിച്ച ഒരു വിശദ പരിശോധന ഉചിതമാണ്. കാരണം, ഇരുപത്തൊാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഉയര്‍ു വ ജനകീയ രാഷ്ട്രീയത്തെയും, അതുയര്‍ത്തു വികസന കാഴ്ച്ചപ്പാടുകളെയും മറികടക്കാന്‍ ഭരണകൂടം നടത്തു ശ്രമങ്ങള്‍ വിലയിരുത്തപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. കേരളത്തിന്റെ ഗതാഗത പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്കുള്ള പരിഹാരത്തിനായി അടിയന്തിരമായി റെയില്‍ വികസനം വേണമെ ജനകീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ ആവശ്യത്തെ ഭരണകൂടം എങ്ങനെയാണ് 'ടാക്കിള്‍' ചെയ്തു കൊണ്ട് മൂലധന താല്‍പര്യത്തിനനുസൃതമായി പുനരവതരിപ്പിക്കുതെതിനുള്ള മികച്ച ഉദാഹരണമാണ് അതിവേഗ റെയില്‍ പാത.


അതിവേഗ പാത വരു വഴി: 





ജപ്പാനിലാണ് ആദ്യമായി ബുള്ളറ്റ് ട്രെയിന്‍ എ പേരില്‍ അതിവേഗ റെയില്‍ ആരംഭിക്കുത്. 1940കളില്‍ ത െഈ ആശയം ജപ്പാനില്‍ വേരുപിടിച്ചെങ്കിലും രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധവും ഹിരോഷിമ -നാഗസാക്കി ആക്രമണങ്ങളും മൂലം ഇതുമായി മുാേ'ു പോകാന്‍ ജപ്പാന് കഴിഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ, 50കളില്‍ ജപ്പാനിലുണ്ടായ വ്യവസായിക കുതിച്ചു ചാ'ം, അവിടെ നിലവിലുണ്ടായിരു നാരോ ഗേജ് റെയില്‍പാതയിലെ ഗതാഗതം പതിന്‍മടങ്ങ് വര്‍ധിപ്പിച്ചു. 1959ല്‍ പുതിയ അതിവേഗ പാത നിര്‍മാണമാരംഭിച്ചു. 1964ല്‍ പാതയിലൂടെ ഗതാഗതം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. 200 ബില്യന്‍ യെന്‍ പ്രാഥമിക എസ്റ്റിമേറ്റില്‍ തുടങ്ങിയ പദ്ധതി പൂര്‍ത്തിയാവുമ്പോള്‍ 400 ബില്യന്‍ യെന്‍ ആണ് ചെലവായത്. ഇത്തെ കണക്ക് പ്രകാരം 26.81 ലക്ഷം കോടി രൂപ. ജപ്പാന്റെ വ്യാവസായിക വളര്‍ച്ചയെ അതിവേഗ റെയില്‍ ചരക്കു നീക്കം ത്വരിതഗതിയിലാക്കിയിരുു. ജപ്പാന്റെ ഈ രംഗത്തെ മുറ്റേം യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളെയും ഈ രംഗത്തേക്ക് എത്താന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഫ്രാന്‍സ്,ജര്‍മനി, ഇറ്റലി, സ്‌പെയിന്‍ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളും അതിവേഗ ട്രെയിനുകള്‍ വിവധ സാങ്കേതിക വിദ്യകളോടെ ആവിഷ്‌കരിച്ചു. ചൈനയാണ് ഈ രംഗത്തെ നവാഗതര്‍. അമേരിക്കയും ബ്രി'നും അതിവേഗ പാതക്കായി പദ്ധതികള്‍ തയ്യാറാക്കിയി'ുണ്ടെങ്കിലും വലിയ മുതല്‍മുടക്ക് വേണ്ടിവരുതിനാല്‍ തുടങ്ങിയി'ില്ല.
ഇന്ത്യയില്‍ ദിനേഷ് ത്രിവേദി റെയില്‍വേ മന്ത്രിയായിരിക്കെ തയ്യാറാക്കിയ വിഷന്‍ 2020 പദ്ധതിയിലാണ് ഇന്ത്യയില്‍ 250 കി/മണിക്കൂര്‍ മുതല്‍ 350 കി/മണിക്കൂര്‍ വേഗതയുള്ള ട്രെയിനുകള്‍ക്കായുള്ള പരമാര്‍മശമുണ്ടാവുത്. ദല്‍ഹി-ചണ്ഡീഗഢ്-അമൃതസര്‍, പുനെ-മുംബൈ-അഹ്മദാബാദ്,ഹൈദ്രാബാദ്-വിജയവാഡ-ചെ,ൈ ഹൗറാ-ഹാല്‍ദിയ, ദല്‍ഹി-ആഗ്ര-ലക്‌നോ-വരാണസി-പറ്റ്‌ന, ചെൈ-ബംഗ്ലൂരു-കോയമ്പത്തൂര്‍-തിരുവനന്തപുരം എിങ്ങനെ ആറ് റെയില്‍വേ ഇടനാഴികള്‍ക്കായുള്ള സാങ്കേതിക പഠനങ്ങള്‍ ആരംഭിച്ചതായി 2009 ഡിസംബര്‍ 10ന് റെയില്‍വേ മന്ത്രാലയം പാര്‍ലമെന്റില്‍ സമര്‍പ്പിച്ച ധവളപത്രത്തില്‍ വ്യക്തമാക്കി. 2012 റെയില്‍വേ ബജറ്റ് പാര്‍ലമെന്റില്‍ അവതരിപ്പിച്ചപ്പോള്‍ ചെൈ-കൊച്ചി പാതയുള്‍പ്പടെ നാലു പാതകളുടെ സാധ്യതാ പഠനം പൂര്‍ത്തിയായതായി ദിനേഷ് ത്രിവേദി പറഞ്ഞു. കേന്ദ്ര റെയില്‍വേ മന്ത്രാലയം പദ്ധതിയുമായി മുാേ'ു പോവുകയും കേന്ദ്ര പ്ലാനിംഗ് കമീഷനും പ്രധാനമന്ത്രിയുടെ ഓഫീസും പദ്ധതികള്‍ക്കെല്ലാം അംഗീകാരം നല്‍കുകയും ചെയ്തപ്പോഴാണ് 2010 ഫെബ്രുവരിയില്‍ എല്‍.ഡി.എഫ് സര്‍ക്കാര്‍ ഹൈസ്പീഡ് റെയില്‍ കോര്‍പ്പറേഷന്‍ ലിമിറ്റഡ് എ പേരില്‍ സ്വന്തം സ്ഥാപനം രൂപീകരിച്ച് സംസ്ഥാനത്തിന് മാത്രമായി ഒരു അതിവേഗ പാത തുടങ്ങുമെ് പ്രഖ്യാപിച്ചത്. നിലവില്‍ കേന്ദ്ര റെയില്‍വേ മന്ത്രാലയത്തിന്റെ പരിഗണനയിലുള്ള ചെ ൈ-തിരുവനന്തപുരം പാത പാലക്കാട് മുതല്‍ തിരവനന്തപുരം വരെ മാത്രമുള്ള കേരളീയര്‍ക്ക് മാത്രമേ പ്രയോജനപ്പെടൂവെതിനാലാണ് സംസ്ഥാനം സ്വന്തം നിലക്ക് പാതയാരംഭിക്കുതൊയിരുു സര്‍ക്കാരിന്റെ വിശദീകരണം. കോര്‍പ്പറേഷന്റെ ചെയര്‍മാനായി അത്തെ അഡീഷണല്‍ ചീഫ് സെക്ര'റി ടി.ബാലകൃഷ്ണനെ ചുമതലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. കേന്ദ്ര റെയില്‍വേ മന്ത്രാലയം തയ്യാറാക്കിയ പദ്ധതി പ്രകാരം 1987ല്‍ റെയില്‍വേയുടെ അനുബന്ധ സ്ഥാപനമായ റിസര്‍ച്ച് ഡിസൈന്‍ ആന്റ് സ്റ്റാന്റാര്‍ഡ് ഓര്‍ഗനൈസേഷന്‍ തയ്യാറാക്കിയ സാധ്യതാ പഠനത്തില്‍ 4.9 കോടി പ്രതി കിലോമീറ്ററാണ് ചെലവു പ്രതീക്ഷിച്ചിരുതെങ്കില്‍ നിലവില്‍ റെയില്‍വേയുടെ മറ്റൊരു അനുബന്ധ സ്ഥാപനമായ റൈറ്റ്‌സ് നടത്തി വരു സാധ്യതാ പഠനപ്രകാരം 100 കോടി രൂപ/കിലോമീറ്റര്‍ ചെലവു വരുമൊണ് കണക്കാക്കുത്.
അതിവേഗപാതയും ഉമ്മന്‍ചാണ്ടി സര്‍ക്കാരും:
വികസനത്തില്‍ രാഷ്ട്രീയം പാടില്ലെതാണ് ആധുനിക ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രീയ സമൂഹത്തിന്റെ ആപ്തവാക്യം. തികച്ചും അരാഷ്ട്രീയമായി നടക്കേണ്ട ഓണ് വികസനം എാേ വികസനത്തിന് രാഷ്ട്രീയാര്‍ത്ഥങ്ങളില്ലൊേ അല്ല ഇക്കൂ'ര്‍ അര്‍ത്ഥമാക്കുത്. ഒരു രാഷ്ട്രീയപാര്‍'ി തുടങ്ങിവെക്കു വികസനപ്രവര്‍ത്തനം, അതെത്ര ജനവിരുദ്ധമാണെങ്കില്‍ കൂടി തുടര്‍ു വരുവര്‍ക്ക് നടപ്പിലാക്കാന്‍ കഴിയും വിധമുള്ള രാഷ്ട്രീയ സാമ്യം വികസന കാഴ്ചപ്പാടില്‍ ഉണ്ടാവണമൊണ്. അതുകൊണ്ടാണ്, കഴിഞ്ഞ കുറെ കാലമായി കേരളത്തിലെ വ്യവസായ വകുപ്പിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ യാതൊരു മാറ്റവും സര്‍ക്കാരുകളുടെ മാറ്റം കൊണ്ടുവരാത്തത്. അതുകൊണ്ടാണ് ആവകുപ്പില്‍ മാത്രം ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ക്ക് സര്‍ക്കാരുകള്‍ മാറുതിനനുസരിച്ച് സ്ഥാനചലനം സംഭവിക്കാത്തത്. അതുകൊണ്ടാണ്, വിരമിച്ച ശേഷവും ചില ഉദ്യോഗസ്ഥരെ തല്‍സ്ഥാനത്ത് നിലനിര്‍ത്താന്‍ സര്‍ക്കാരുകള്‍ മല്‍സരിക്കുത്.
ഉമ്മന്‍ചാണ്ടിയുടെ കാലത്താണ് അതിവേഗ പാതക്ക് വേഗത കൈവരുത്. വിരമിച്ച ശേഷവും അതിവേഗറെയില്‍ കോര്‍പ്പറേഷന്‍ ചെയര്‍മാന്‍ സ്ഥാനത്ത് തുടര്‍ ടി.ബാലകൃഷ്ണന്റെ നേതൃത്വത്തിലായിരുു ഇത്. അങ്ങനെ എമര്‍ജിംഗ് കേരളയില്‍ പദ്ധതി വെക്കാന്‍ തീരുമാനിക്കുു. അതൊടൊപ്പം, ദേശീയപാത കസള്‍'ന്‍സിയായ വില്‍ബര്‍സ്മിത്തിനെ ഉപയോഗിച്ച് സര്‍വേയുമാരംഭിക്കുു. ചിലയിടങ്ങളില്‍ നൂറുമീറ്ററും ചിലയിടങ്ങളില്‍ മുപ്പതുമീറ്ററും അളു തിരിച്ച് അടയാളമിടുു. ഇതോടെ, ജനരോഷം ശക്തമാവുകയും ചെയ്തു. 1.18 ലക്ഷം കോടി രൂപയാണ് പ്രതീക്ഷിത ചെലവ്. അതായത് കേരളത്തിന്റെ ജി.ഡി.പിയുടെ 36 ശതമാനം തുക. കേരളത്തിന്റെ 2011-12ലെ നികുതി വരുമാനം വെറും 26641 കോടി രൂപ മാത്രമാണൊേര്‍ക്കുക. അതിവേഗ പാതയുടെ ചെലവിനായുളള തുകയുടെ 80 ശതമാനം വായ്പ വാങ്ങുമൊണ് സംസ്ഥാനസര്‍ക്കാര്‍ പറയുത്. ബാക്കി തുക സംസ്ഥാന-കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാരുകള്‍ കണ്ടെത്തും. അതായത്, വരുമാനത്തിന്റെ ആറിര'ി തുക കടം വാങ്ങി പദ്ധതി നടപ്പിലാക്കുമെ് ചുരുക്കം.88746 കോടി രൂപയാണ് 2011-12 ലെ എക്കണോമിക് റിവ്യൂ പ്രകാരം സംസ്ഥാനത്തിന്റെ പൊതുകടമൊേര്‍ക്കുക. നിലവിലുള്ള പൊതു കടത്തേക്കാള്‍ വലിയ തുക കടം വാങ്ങി നടപ്പാക്കു ഒരു പദ്ധതി ഒരു സംസ്ഥാനത്തെ സംബന്ധിച്ച് പ്രായോഗികമല്ല എറിയാത്തവരല്ല നമ്മുടെ ഭരണകര്‍ത്താക്കള്‍. പക്ഷേ, എമര്‍ജിംഗ് ചന്തയില്‍ വില്‍പനക്ക് വെച്ചവയുടെ കൂ'ത്തില്‍ അതിവേഗ റെയിലും ഇരിക്ക'െ എ് അവര്‍ കരുതുത് ദുരൂഹമായ മറ്റെന്തോ കാരണത്താലാണ് എ് കരുതുതാണ് യുക്തിസഹം. എമര്‍ജിംഗ് കേരളയില്‍, ആരും തിരിഞ്ഞ് നോക്കാതിരു പദ്ധതിക്ക് പ്രാഥമിക പ്രവര്‍ത്തന മൂലധനമായി 20 കോടി രൂപയാണ് സര്‍ക്കാര്‍ വകയിരുത്തിയത്. നമ്മുടെ നികുതിപ്പണത്തിലെ ഈ തുക എന്തിന് ചെലവഴിച്ചുവെത് കൂടുതല്‍ അന്വേഷണങ്ങള്‍ക്ക് വകനല്‍കുതാണ്.


എന്തുകൊണ്ട് അപ്രായോഗികം?

പദ്ധതി നടപ്പിലാക്കാന്‍ പണം കടം വാങ്ങുുവെിരിക്ക'െ.. പലിശയിനത്തില്‍ മാത്രം പ്രതിവര്‍ഷം ആറായിരം കോടി രൂപ കണ്ടെത്തേണ്ടി വരും. ഈ പലിശയടക്കാന്‍ മാത്രമുള്ള വരുമാനം അതിവേഗ റെയില്‍ സര്‍വീസില്‍ നി് ലഭിക്കുമോയൊണ് പരിശോധിക്കേണ്ടത്. ഡല്‍ഹി മെട്രോ റെയില്‍ കോര്‍പറേഷന്‍ സമര്‍പ്പിച്ച പ്രാഥമിക പ്രൊജക്ട് റിപ്പോര്‍ട് പ്രകാരം, 2010ല്‍ 27341 യാത്രക്കാരും,2021ല്‍ 48310 യാത്രക്കാരും 2031ല്‍ 58231 യാത്രക്കാരും ഉണ്ടാകുമൊണ് കണക്കാക്കിയി'ുള്ളത്. ഡെല്‍ഹി മെട്രോ ഈ കണക്ക് കണ്ടെത്തിയത്, നിലവിലെ ട്രെയിന്‍ യാത്രക്കാരുടെ കണക്കില്‍ നിാണ്. 2021ലെ ഡെല്‍ഹി മെട്രോയുടെ കണക്ക് പരിഗണിച്ചാല്‍ പോലും, (48310), വായ്പയുടെ പലിശ മാത്രം അടച്ചു തീര്‍ക്കാന്‍ മാത്രം ശരാശരി ഒരു യാത്രക്കാരന്‍ 3353 രൂപയുടെ ടിക്കറ്റെടുത്ത് യാത്ര ചെയ്യണം. ഡെല്‍ഹി മെട്രോയുടെ അതിശയോക്തിപരമായ, യാത്രക്കാരെ സംബന്ധിച്ച കണക്ക് മാറ്റിവെച്ച് 20,000 പേര്‍ ശരാശരി പ്രതിദിനം യാത്രചെയ്യുമെ് കണക്കാക്കിയാല്‍ പോലും ഒരു യാത്രക്കാരന്‍ ശരാശരി 8100 രൂപയുടെ ടിക്കറ്റെടുത്ത് യാത്ര ചെയ്താലേ കടം വാങ്ങിയ പണത്തിന്റെ പലിശയെങ്കിലും തിരിച്ചടക്കാന്‍ കഴിയൂ. കേരളം പോലെ പ്രതിശീര്‍ഷ വരുമാനം തീരെ കുറഞ്ഞ ഒരു സംസ്ഥാനത്ത്, ഈ തുകക്ക് ടിക്കറ്റെടുത്ത് ആളുകള്‍ യാത്രചെയ്യുമെ് കരുതിയാല്‍ പോലും, മേല്‍പറഞ്ഞ ഗണത്തില്‍ പെ' യാത്രക്കാരല്ലാത്തവര്‍ക്ക് മേല്‍കൂടി ഭാരിച്ച കടമാണ് സര്‍ക്കാര്‍ ഇറക്കിവെക്കുതെും മനസ്സിലാക്കുക.
ആഗോളതലത്തില്‍, അതിവേഗ റെയിലുകള്‍ പ്രവര്‍ത്തിപ്പിക്കു രാജ്യങ്ങളൊും അത് ലാഭകരമായി'ല്ല പ്രവര്‍ത്തിപ്പിക്കുത്. ജപ്പാനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വ്യാവസായിക ചരക്കു നീക്കവും ടൂറിസവുമെല്ലാം അതിവേഗ റെയില്‍ വഴി നടക്കുുണ്ടെങ്കിലും ലാഭകരമായി'ല്ല അത് പ്രവര്‍ത്തിച്ചു പോരുത്. നവാഗതരായ ചൈനയിലാക'െ, ഒഴിഞ്ഞ സീറ്റുകളുമായാണ് അതിവേഗ ട്രെയിനുകളോടുതെ് ഇതു സംബന്ധിച്ച പഠനങ്ങള്‍ ചൂണ്ടിക്കാ'ുു. ബ്രിക്‌സ് കൂ'ാമയ്മയില്‍ ഇന്ത്യുടെ കൂ'ുകാരനായ ബ്രസീലിലും സമാനമായ ഒരു അതിവേഗ റെയിലിനു സര്‍ക്കാര്‍ പദ്ധതിയി'ു. പക്ഷേ, ആഗോള ടെണ്ടര്‍ ക്ഷണിച്ചി'ും ആരും തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല. കാരണം കേരളത്തിലേതു ത.െ ബ്രസീലിലെ സാധാരണക്കാര്‍ക്ക് ലഭിക്കു മാസശമ്പളത്തിന്റെ മുപ്പതു ശതമാനത്തിലധികമാണ് അവിടെ കണക്കാക്കിയ ശരാശരി യാത്രാക്കൂലി. അതിവേഗ റെയില്‍ ഇരിക്ക'െ, ലോകത്തെ പ്രധാനപ്പെ' 59 റെയില്‍വേ പദ്ധതികളുടെ ചെലവു-ലാഭ പരിശോധന സംബന്ധിച്ച് ഓക്‌സ്‌ഫോര്‍ഡ് യൂനിവേഴ്‌സിറ്റിയിലെ സൈദ് ബിസിനസ് സ്‌കൂള്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനത്തില്‍, ഒരു പദ്ധതിപോലും കൃത്യമായ എസ്റ്റിമേറ്റ് തുക പ്രകാരം പണി പൂര്‍ത്തിയായി'ില്ലെ് ചൂണ്ടിക്കാ'ുു. ശരാശരി 50 ശതമാനം വര്‍ധനയാണ് ഈ പദ്ധതികളിലെ ചെലവിലുണ്ടായതെും അമ്പത് ശതമാനം കുറവാണ് യാത്രക്കാരുടെ എണ്ണത്തെ സംബന്ധിച്ച അനുമാനത്തിലുമുണ്ടായതെും പഠനം ചൂണ്ടിക്കാ'ുു. 32 ബില്യ ഡോളറിന്റെ അതിവേഗ റെയില്‍ പ്രൊജക്ട് ബ്രി'ന്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചെങ്കിലും ജനങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ അതിന് ഇനിയും സ്വീകാര്യത ലഭിച്ചി'ില്ല. കനത്ത മുതല്‍മുടക്ക് ത െകാരണം. നിലവില്‍, അതിവേഗ റെയിലുകളുള്ള രാജ്യങ്ങളൊും പുതിയ ലൈനിനെപ്പറ്റി ആലോചിക്കുില്ല. ഈ രംഗത്തെ നവാഗതരായ ചൈന 2011 ജൂലൈ 22്‌നുണ്ടായ ട്രെയിനുകളുടെ കൂ'ിയിടിയെത്തുടര്‍് കൂടുതല്‍ പദ്ധതികള്‍ ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. രണ്ട് ട്രെയിനുകളിലും 100 പേരിലധികം ഉണ്ടാവാത്തതിനാല്‍ 11 പേര്‍ മാത്രമേ അപകടത്തില്‍ മരിച്ചുള്ളൂ. കാലിസീറ്റുകളുമായി ഓടു ചൈനയിലെ അതിവേഗ ട്രെയിനുകള്‍ ബാധ്യതയായതോടെ ചൈനയും കൈപൊള്ളിയ നിലയിലാണ്.
എന്താണ് വേണ്ടത്?

നമ്മുടെ റെയില്‍ വികസനം ഇപ്പോഴും പാതിവഴിയിലാണ്. സ്വകാര്യവാഹനങ്ങള്‍ മൂലം ശ്വാസം മു'ു നമ്മുടെ റോഡുകള്‍ക്ക് പകരം, ജലഗതാഗതവും റെയില്‍വികസനവുമാണ് ബദല്‍ മാര്‍ഗങ്ങളായി ജനകീയ വികസന വാദികള്‍ ചൂണ്ടിക്കാ'ാറുള്ളത്. എാല്‍, റെയില്‍ പാത ഇര'ിപ്പിക്കല്‍ പോലും കാലാനുസൃതമായി പൂര്‍ത്തിയാക്കാന്‍ സാധിക്കാത്ത സര്‍ക്കാരുകള്‍ കൊക്കില്‍ കൊള്ളാത്ത പദ്ധതികള്‍ക്കായി പായുമ്പോള്‍ ഇവരുടെ ലക്ഷ്യം ദുരൂഹമാണെ് ത െവ്യക്തമാവുു. കാസര്‍ഗോഡ് മുതല്‍ തിരുവനന്തപുരം വരെ പാത ഇര'ിപ്പിച്ച് നിലവിലുള്ള സിഗ്നല്‍ സംവിധാനങ്ങള്‍ പരിഷ്‌കരിച്ചാല്‍ മണിക്കൂറില്‍ 125  കിലോമീറ്ററിലധികം വേഗതയില്‍ നമുക്ക് ട്രെയിനുകളോടിക്കാന്‍ കഴിയും. ഒരു ഷൂവിന്റെ നാട പോലെ നീണ്ടു കിടക്കു കേരളത്തിന്റെ വിവിധ പ'ണങ്ങളെ ബന്ധിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് കൂടുതല്‍ ട്രെയിനുകള്‍ തെക്കുവടക്കോടിച്ചാല്‍ പരിഹരിക്കാവു ഗതാഗത പ്രശ്‌നങ്ങളേ കേരളത്തിനുളളൂ. എാല്‍, റെയില്‍വേ ബജറ്റ് തയ്യാറാക്കു ഒക്‌ടോബര്‍ മാസത്തില്‍ കേരളത്തിലെ എം.പിമാര്‍ യോഗം ചേരുകയോ കേരള റെയില്‍ വികസനത്തിനു വേണ്ടി നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ സമര്‍പ്പിക്കാന്‍ ചര്‍ച്ചകള്‍ നടത്തുകയോ ഇതെഴുതുമ്പോള്‍ പോലും ഉണ്ടായി'ില്ല. ഫെബ്രുവരിയില്‍ റെയില്‍വേ ബജറ്റ് പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോള്‍, കേരളത്തെ അവഗണിച്ചേയെ് പ്രസ്താവനയിറക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം കുറെ കേന്ദ്രമന്ത്രിമാരെ നാം തെരഞ്ഞെടുത്തയച്ചിരിക്കുകയാണ്. സിഗ്നല്‍ ലഭിക്കാതെ, കാത്തുകിടക്കു ട്രെയിനിന്റെ ടോയ്‌ലറ്റിനു സമീപം നി് യാത്ര ചെയ്യു ഒരു യാത്രക്കാരന്റെ സ്ഥിതിയിലേക്ക് നാം കേരളീയരെ ഭരണവര്‍ഗം എത്തിച്ചി'് കാലം കുറെയായത് കൊണ്ട് ആ പരിദേവനം ഇനി ആവര്‍ത്തിക്കുത് ഉചിതമല്ലാത്തതിനാല്‍ ചുരുക്കുു.
എസ്.എ അജിംസ്.


Friday, September 14, 2012

മന്‍മോഹന്റെ പറ്റുബുക്ക്.. ഇന്ന് റൊക്കം...


മന്‍മോഹന്റെ പറ്റുബുക്ക്.. ഇന്ന് റൊക്കം..


ഒന്നുകില്‍ കളരിക്ക് പുറത്ത്, അല്ലെങ്കില്‍ ആശാന്റെ നെഞ്ചത്ത്- ഭരണകൂടത്തിന്റെ നിലപാടുകള്‍ വിശദമാക്കാന്‍ ശരാശരി ഇന്ത്യക്കാരന് ഇത്രമാത്രം ഉചിതമായ മറ്റൊരു ചൊല്ലില്ല. അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങളുടെയും സേവനത്തിന്റെയും കാര്യമെടുത്താല്‍, കെടുകാര്യസ്ഥതയും അനാസ്ഥയും കൊണ്ട് ആദ്യം ജനങ്ങളെ പൊറുതി മുട്ടിക്കുക, പിന്നീട്, മെല്ലെ മെല്ലെ വിട്ടു നില്‍ക്കുക, എന്നിട്ട് കാര്യക്ഷമതയുടെ പേരില്‍ ആ മേഖല സ്വകാര്യ-വിദേശ കുത്തകകള്‍ക്ക് തീറെഴുതുക. ചില്ലറ വ്യാപാര മേഖലയില്‍ 51 ശതമാനം വിദേശ നിക്ഷേപമനുവദിക്കാനുള്ള കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ തീരുമാനം കോടിക്കണക്കിന് ചില്ലറ വ്യാപാരികളുടെ ചങ്കത്തടിക്കുന്ന നടപടി മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ സമ്പദ് ഘടനയുടെ നട്ടെല്ലൊടിക്കുന്ന കൊടും ചതി കൂടിയാണ്.
കൃഷിയും അനുബന്ധ ജോലികളും കൊണ്ട് ദാരിദ്ര്യം കൂടാതെ ജീവിക്കാനാവശ്യമായ ഇരുപത്തഞ്ചു രൂപ(കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ മാനദണ്ഡപ്രകാരം ഗ്രാമ പ്രദേശങ്ങളില്‍ അതാണ് ദാരിദ്ര്യ രേഖയുടെ മാനദണ്ഡം!!!!)സമ്പാദിക്കുന്നവരാണ് ഇന്ത്യന്‍ ജനസംഖ്യയില്‍ അറുപത് ശതമാനത്തിലധികവും. എണ്‍പതു ശതമാനമെന്ന കണക്ക് ഇന്ന് അത്ര കൃത്യമല്ല. കാരണം, പലരും കൃഷി വിട്ട് കെട്ടിട നിര്‍മാണരംഗത്തും മറ്റു നിര്‍മാണമേഖലകളിലേക്കും ചേക്കേറിക്കഴിഞ്ഞു. കൃഷികൊണ്ട് ഉപജീവനം നയിച്ചു പോന്നവര്‍ ഇന്ന് ഏത് നിലയിലാണെന്ന് വിദര്‍ഭയിലും വയനാട്ടിലും ആന്ധ്രപ്രദേശിലുമൊക്കെ ചെന്നാല്‍ കാണാന്‍ കഴിയും. വ്യവസായ മേഖലയുടെ ് വളര്‍ച്ച നാള്‍ക്ക് നാള്‍ കീഴ്‌പ്പോട്ടാണ്. വ്യവസായ മേഖയില്‍ പണിയെടുക്കുന്നവരാകട്ടെ, 16.8 ശതമാനം മാത്രം. ഇരുപത്തഞ്ചു ശതമാനത്തിലധികം ആളുകള്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന സേവനമേഖലയിലാണ് ചെറുകിട വ്യാപാരിയുടെ സ്ഥാനം. അതായത്, ഇന്ത്യയിലെ നാലുകോടിയിലധികം ആളുകള്‍ ചില്ലറ വ്യാപാരം കൊണ്ട് ഉപജീവനം നടത്തുന്നു. ഇതില്‍, കട നടത്തുന്നയാള്‍ മുതല്‍ പൊതി കെട്ടുന്നവര്‍ വരെയുണ്ട്. കൃഷിയിലോ വ്യവസായത്തിലോ സ്ഥാനം ലഭിക്കാത്തവര്‍, നിവൃത്തികേട് കൊണ്ട് എത്തിപ്പെടുന്നതാണ് ചില്ലറ വ്യാപാര രംഗം എന്നും വ്യക്തമാണ്. കാരണം, ലോകത്ത് ജനസംഖ്യാനുപാതികമായി ഏറ്റവുമധികം ചില്ലറ വ്യാപാര സ്ഥാപനങ്ങളുള്ള രാജ്യമാണ് ഇന്ത്യ. 1.25 കോടിയിലധികം ചില്ലറ വ്യാപാര സ്ഥാപനങ്ങളാണ് ഇന്ത്യയിലുള്ളത്. അതില്‍ 95 ശതമാനവും അഞ്ഞൂറു ചതുരശ്ര അടിയില്‍ താഴെ മാത്രം വിസ്തീര്‍ണമുള്ള തുക്കടാ കടകളാണ്. ആയിരം പേര്‍ക്ക് 11 കടകളാണ് ഇന്ത്യയിലുള്ളത്. ഇതു തന്നെയാണ് ഇന്ത്യന്‍ ചെറുകിട മേഖല നേരിടുന്ന പ്രതിസന്ധിയും. ഇത്രമാത്രം പൂരിതമായ സാഹചര്യത്തില്‍, ഗുണനിലവാരം, കച്ചവടം വിപുലീകരിക്കാനാവശ്യമായ മൂലധന സമാഹരണം, ഭക്ഷ്യോല്‍പ്പന്നങ്ങളുടെ ആരോഗ്യകരമായ വിതരണം എന്നിവ അസാധ്യമാകുന്നു. ഇവിടെയാണ്, ആഗോള റീട്ടെയില്‍ കുത്തകകള്‍ ചിറകു വിരിച്ച് പറന്നിറങ്ങുന്നത്. 
എല്ലാ തുറന്നിടല്‍ പദ്ധതികള്‍ക്കുമെന്ന പോലെ, ഇവിടെയുമുണ്ട് ഭരണകൂടത്തിന് ചില ന്യായവാദങ്ങള്‍. നിലവില്‍, കര്‍ഷകര്‍ ഇടത്തട്ടുകാരാല്‍ ചൂഷണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. കുത്തകകള്‍ക്ക് വിപുലമായ സംഭരണ -വിതരണ ശൃംഖലയുള്ളതിനാല്‍ കര്‍ഷകരില്‍ നിന്ന് നിലവിലുള്ളതിനേക്കാള്‍ കൂടിയ വിലക്ക് ഉല്‍പ്പന്നങ്ങള്‍ വാങ്ങി കുറഞ്ഞ വിലക്ക് ഉപഭോക്താവിന് നല്‍കാന്‍ കഴിയും. കൂടുതല്‍ ആരോഗ്യകരവും നിലവാരമുള്ളതുമായ വില്‍പ്പന സാഹചര്യങ്ങളിലൂടെ ഉപഭോക്താക്കള്‍ക്ക് മെച്ചപ്പെട്ട സേവനം ലഭ്യമാകും. ഇതൊക്കെയാണ് ന്യായവാദങ്ങള്‍. പ്രത്യക്ഷത്തില്‍, ന്യായമെന്ന് തോന്നുന്ന ഈ വാദങ്ങള്‍,പക്ഷേ ശുദ്ധ അസംബന്ധമാണെന്ന് പുനര്‍വായനയില്‍ വ്യക്തമാകുന്നു. 
വിപുലവും വിശാലവുമായ അടങ്കല്‍ വാങ്ങല്‍ ശേഷിയിലൂടെ മെച്ചപ്പെട്ട വിലക്ക് കര്‍ഷകരില്‍ നിന്ന് ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കള്‍ വാങ്ങി സംഭരിക്കാന്‍ കുത്തകകള്‍ക്ക് കഴിയുമെന്നത് ശരിയാണ്.ഈ പ്രക്രിയയില്‍ പിടിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ ചെറുകിട വ്യാപാരിക്ക് കഴിയില്ല. നിലവിലേതിനേക്കാള്‍ കുറഞ്ഞ വിലക്ക് ഉപഭോക്താവിന് ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കള്‍ വില്‍ക്കാനും ത്തകകള്‍ക്ക് കഴിയും. ഇവിടെയും അസംഘടിത ചെറുകിട വ്യാപാരിക്ക് കടപൂട്ടുകയേ നിര്‍വാഹമുള്ളൂ. പക്ഷേ,ഇങ്ങനെ വിപണി കീഴടക്കുന്ന ആഗോള കുത്തകകള്‍ പിന്നീട് വാങ്ങല്‍ വില കുറക്കുകയും വില്‍പ്പന വില കൂട്ടുകയും ചെയ്താല്‍(ചെയ്യുമെന്നുറപ്പ്) എന്താണെന്ന കാര്യത്തില്‍ സര്‍ക്കാരിന് മിണ്ടാട്ടമില്ല. അതേസമയം, ടെലികമ്യൂണിക്കേഷന്‍ രംഗത്ത് ആഗോള നിക്ഷേപം അനുവദിച്ചപ്പോള്‍ ഉയര്‍ന്നുവന്ന മല്‍സരം മൂലം മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ ഉപഭോക്താക്കള്‍ക്ക് നിലവില്‍ ചുരുങ്ങിയ ചെലവില്‍ ഫോണ്‍ ചെയ്യാന്‍ സാധിക്കുന്നുവെന്ന കാര്യം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി കുത്തകകള്‍ തമ്മിലുള്ള മല്‍സരം ഉപഭോക്താക്കള്‍ക്ക് ഗുണകരമാകുമെന്നും വിദേശ നിക്ഷേപ വാദക്കാര്‍ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. പക്ഷേ, ട്രായി പോലെയുള്ള ഒരു അതോറിറ്റി ഈ കുത്തകകളെ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ തുടക്കം മുതല്‍ സജ്ജമായിരുന്നു. ട്രായിയുടെ കര്‍ശന നിയന്ത്രണമാണ് വിദേശ മൊബൈല്‍ കമ്പനികളുടെ മല്‍സരം ഉപഭോക്താവിന് അനുകൂലമാക്കി മാറ്റിയത്. വിദേശ റീട്ടെയില്‍ കുത്തകകളെ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ എന്ത് സംവിധാനമാണ് സര്‍ക്കാര്‍ ഒരുക്കുന്നത്? ബി.എസ്.എന്‍.എല്‍ എന്ന സര്‍ക്കാര്‍ കുത്തകക്കെതിരെയാണ് വിദേശ കുത്തകകള്‍ മല്‍സരിച്ചത്. എന്നാല്‍, റീട്ടെയില്‍ രംഗത്ത് സ്വദേശി കുത്തകകളുമായുള്ള മല്‍സരമല്ല, മറിച്ച് സ്വദേശിയായാലും വിദേശിയായാലും കുത്തകകള്‍ വഴി തൊഴില്‍ രഹിതരാകുന്ന കോടിക്കണക്കിന് ചെറുകിട കച്ചവടക്കാരാണ് ചര്‍ച്ചാ വിഷയം. മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ വന്നപ്പോള്‍ രാജ്യത്തെ പതിനായിരക്കണക്കിന് ടെലഫോണ്‍ ബൂത്തുകള്‍ പൂട്ടിപ്പോയതു പോലെ, വിദേശ കുത്തകകള്‍ വരുമ്പോള്‍ ചില കടകള്‍ പൂട്ടിപ്പോയാലും പേടിക്കാനില്ലെന്നും കോര്‍പ്പറേറ്റ് ശിങ്കിടികള്‍ ആശ്വാസം കൊള്ളുന്നു. പക്ഷേ, കുത്തക റീട്ടെയില്‍ കമ്പനികളുടെ തൊഴില്‍ ദായക ശേഷിയും നിലവില്‍ ചെറുകിട വ്യാപാരം കൊണ്ട് ഉപജീവനം നടത്തുന്നവരുടെ എണ്ണവും തമ്മിലുള്ള താരതമ്യം മതി ഇക്കൂട്ടരുടെ കണ്ണു തുറപ്പിക്കാന്‍. 
ഉദാഹരണത്തിന്, ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ കുത്തക റീട്ടെയില്‍ ഭീമന്‍ വാള്‍മാര്‍ട്ടിന് ലോകത്തെമ്പാടുമുള്ളത്, 4806 ഔട്‌ലെറ്റുകളാണ്. ഇത്രയും സ്ഥാപനങ്ങളിലാകെ ജോലി ചെയ്യുന്നവരുടെ എണ്ണം 1.4 കോടി മാത്രമാണ്. 85000 ചതുരശ്ര അടിയാണ് ഒരു വാള്‍ മാര്‍ട്ട് ഔട്‌ലെറ്റിന്റെ ശരാശരി വിസ്തീര്‍ണം. 5.1 കോടി ഡോളറാണ് ഒരു ഔട്‌ലെറ്റിലെ ശരാശരി വരുമാനം.ഇന്ത്യയിലെ ഒരു ശരാശരി കച്ചവടക്കാരന്റെ വാര്‍ഷിക വരുമാനം 186,075 രൂപ മാത്രമാണ്. ഒന്നേകാല്‍ കോടിയിലധികം വരുന്ന ഈ കടകളുടെ നാലു ശതമാനം മാത്രമാണ് അഞ്ഞൂറ് ചതുരശ്ര അടിയിലധികം വലുപ്പമുള്ളവ. നാലുകോടിയിലധികം പേര്‍ക്ക് തൊഴില്‍ നല്‍കുന്ന ഇത്തരം സ്ഥാപനങ്ങളുടെ മൊത്തം വരുമാനം 7.35 ലക്ഷം കോടി രൂപ മാത്രമാണ്. വാള്‍മാര്‍ട്ടിന് 2004-ല്‍ മാത്രം ലഭിച്ച ലാഭം 9000 മില്യണ്‍ ഡോളറാണ്.
16 ലക്ഷം ചതുരശ്ര അടിയില്‍ കൊച്ചിയില്‍ ഉയരുന്ന ലുലു മാളിന്റെ ഉദാഹരണവും വിദേശ നിക്ഷേപത്തിനനുകൂലമായി പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രവാസി മലയാളിയായ എം.കെ യൂസുഫലിക്ക് ലുലു എന്ന പേരില്‍ ഏഷ്യയിലെയും ആഫ്രിക്കയിലെയും നിരവധി രാജ്യങ്ങളില്‍ വ്യാപാര ശൃംഖലയുണ്ട്. മറ്റ് ഇന്ത്യന്‍ കുത്തകകളുടെ മാളുകള്‍ ലുലു മാളിനെ അപേക്ഷിച്ച് തീരെ ചെറുതാണെന്നും പറയുന്നു. കുത്തകകള്‍ സ്വദേശിയോ വിദേശിയോ മലയാളിയോ ഉത്തരേന്ത്യക്കാരനോ എന്നതല്ല ഇവിടെ പ്രശ്‌നം. ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ പൊതു വിതരണ സമ്പ്രദായത്തെ അട്ടിമറിക്കും വിധം സ്വകാര്യ കുത്തകകള്‍ നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങള്‍ സംഭരിക്കുന്നതും രാജ്യത്തിന്റെ ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നതുമാണ്. സ്വകാര്യ കുത്തകകളുടെ ശീതീകരിച്ച വെയര്‍ഹൗസുകളില്‍ ഭക്ഷ്യധാന്യം ശേഖരിക്കപ്പെടുന്നത് പൂഴ്ത്തിവെയ്പ്പുമായി വ്യത്യസ്തമാവാതിരിക്കാന്‍ എന്തു നടപടികളാണ് സര്‍ക്കാര്‍ കൈക്കൊണ്ടിട്ടുള്ളത്? പണപ്പെരുപ്പവും വിലക്കയറ്റവും പിടിച്ചു നിര്‍ത്താന്‍ കഴിയാതെ ജി.ഡി.പി വര്‍ധനയെക്കുറിച്ച് ഗീര്‍വാണം മുഴക്കുന്നവര്‍ മറുപടി പറഞ്ഞേ തീരൂ.. 
പത്തു ലക്ഷത്തിലധികം മാത്രം ജനസംഖ്യയുള്ള അറുപതോളം നഗരങ്ങളിലാണ് വിദേശ നിക്ഷേപം അനുവദിക്കുകയുള്ളൂ എന്നാണ് മറ്റൊരു വാദം. 2001 ലെ സെന്‍സസ് പ്രകാരം ഇന്ത്യയില്‍ ഇത്തരത്തിലുള്ള 35 നഗരങ്ങളാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഇതു പ്രകാരം കേരളത്തിലെ ഒരു നഗരവും ഈ പരിധിയില്‍ പെടുമായിരുന്നില്ല. എന്നാല്‍,2011ല്‍ നഗരങ്ങള്‍ക്കുള്ള മാനദണ്ഡം സെന്‍സസ് പ്രക്രിയയില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ തിരുത്തി. ആറര ലക്ഷം മാത്രം ജനസംഖ്യയുള്ള കൊച്ചിയിലേക്ക് വാള്‍മാര്‍ട്ടിനെ ആനയിക്കാന്‍ നഗരപ്രാന്ത പ്രദേശങ്ങളായി എറണാകുളം ജില്ലയിലെ ആലുവ, പെരുമ്പാവൂര്‍,തൃപ്പൂണിത്തുറ,കളമശ്ശേരി തുടങ്ങിയവയെക്കൂടി ഉള്‍പ്പെടുത്തി പത്തു ലക്ഷം തികച്ചു. ഈ രീതിയില്‍ കൂടുതല്‍ ചെറുകിട പട്ടണങ്ങളിലേക്കു കൂടി കുത്തക ഭീമന്‍മാരെ കുടിയിരുത്താന്‍ വേണ്ടി സെന്‍സസ് പ്രക്രിയയില്‍ പോലും വെള്ളം ചേര്‍ത്തുവെന്ന് പറയുമ്പോള്‍, എത്ര ആസൂത്രിതമായും കാര്യക്ഷമമായുമാണ് വിദേശ മൂലധന നിക്ഷേപത്തിനായുള്ള ക്ഷണക്കത്തുകള്‍ തയ്യാറാക്കപ്പെടുന്നതെന്ന് വ്യക്തമാകുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് 49 ശതമാനം നിക്ഷേപവും മുപ്പതോളം നഗരങ്ങളും മാത്രം പ്രതീക്ഷിച്ച വാള്‍മാര്‍ട്ട് കേന്ദ്രസര്‍ക്കാര്‍ തീരുമാനം വന്നയുടന്‍ അത്യാഹ്ലാദത്തോടെ പ്രതികരിച്ചത്. രാജാവിനേക്കാള്‍ വലിയ രാജഭക്തരാണ് ഇന്ത്യ ഭരിക്കുന്നതെന്ന കാര്യം അവര്‍ ഓര്‍ത്തില്ല. ഇപ്പോള്‍ പത്തുലക്ഷം തികക്കാന്‍ കോര്‍പ്പറേഷനോടൊപ്പം പഞ്ചായത്തുകളെക്കൂടി എണ്ണിയവര്‍ അടുത്ത സെന്‍സസില്‍ ജില്ലാ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ തലയെണ്ണി മാളുകള്‍ അനുവദിക്കില്ലെന്നാരു കണ്ടു?
ഇടതു പക്ഷത്തിന്റെ എതിര്‍പ്പിനെ മറികടക്കാന്‍ കോര്‍പ്പറേറ്റ് പാണന്‍മാര്‍ പാടുന്ന ദേശമഹിമയാണ് ചൈനയുടെ ഉദാഹരണം. ചൈനയില്‍ പതിനാറു വര്‍ഷമായി ചെറുകിട വ്യാപാര മേഖലയില്‍ 83 നഗരങ്ങളില്‍ 200ലധികം മാളുകള്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നുണ്ടത്രേ.അവിടെ നഗരങ്ങളില്‍ മാത്രമേ മാളുകളുള്ളൂവെന്നും ഗ്രാമങ്ങളിലില്ലെന്നും വാദമുണ്ട്. പോളണ്ടിനെക്കുറിച്ച് ഒരക്ഷരം മിണ്ടരുതെന്ന ശ്രീനിവാസന്‍ ഫലിതം ഉപയോഗിച്ച് ഇടതുപക്ഷത്തെ വിമര്‍ശിക്കുന്ന അതേ കോര്‍പ്പറേറ്റ് സ്തുതിപാഠകര്‍ തന്നെയാണ് ചൈനയിലെ ഏകാധിപത്യ മുതലാളിത്തം ഉദാഹരണമായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ഇന്ത്യയിലേക്ക് വിദേശ മൂലധനത്തെ കൈകാട്ടി വിളിക്കുന്നത്. അവരോടും ഒന്നേ പറയാനുള്ളൂ. ശ്രീനിവാസനോട് കടപ്പാടു രേഖപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടു പറയട്ടെ.. ചൈനയെക്കുറിച്ച് ഇനി ഒരക്ഷരം മിണ്ടരുത്. ചൈനയില്‍ മാത്രമല്ല, റീട്ടെയില്‍ രംഗത്ത് വിദേശ മൂലധനത്തെ ആനയിച്ച മറ്റു ചില ഏഷ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളുമുണ്ട്. ഫിലിപ്പീന്‍സ്, തായ്‌ലന്റ്, മലേഷ്യ,ഇന്തോനേഷ്യ, തെക്കന്‍ കൊറിയ, തുടങ്ങിയവ ഉദാഹരണം.തായ്‌ലന്റില്‍ 40 ശതമാനവും മലേഷ്യയില്‍ അമ്പത് ശതമാനവും ഫിലിപ്പീന്‍സില്‍ മുപ്പത്തഞ്ചു ശതമാനവും ചൈനയില്‍ ഇരുപതു ശതമാനവും ഇന്തോനേഷ്യയില്‍ ഇരുപത്തഞ്ചു ശതമാനവും തെക്കന്‍ കൊറിയയില്‍ പതിനഞ്ചു ശതമാനവുമാണ് റീട്ടെയില്‍ രംഗത്തെ കുത്തകകളുടെ പ്രാതിനിധ്യം-സ്വദേശിയും വിദേശിയും ഉള്‍പ്പടെ. ഈ രാജ്യങ്ങളൊക്കെയും പിന്നീട് അനുഭവത്തില്‍ നിന്ന് പാഠം പഠിച്ച് കുത്തകകള്‍ക്ക് നിയന്ത്രണമേര്‍പ്പെടുത്തുകയാണുണ്ടായത്. 
ചൈനയിലേക്ക് തന്നെ വരാം. ഇന്ത്യയേക്കാള്‍ ജനസംഖ്യയുള്ള ഈ രാജ്യത്ത് എന്തുകൊണ്ടാണ് കൂടുതല്‍ നഗരങ്ങളിലേക്ക് കുത്തകകള്‍ക്ക് പ്രവേശനം ലഭിക്കാതിരുന്നതെന്നു കൂടി ചിന്തിക്കേണ്ടതാണ്. അവക്ക് നിയന്ത്രണം ഏര്‍പ്പെടുത്തുകയാണ് മേല്‍സൂചിപ്പിച്ച രാജ്യങ്ങള്‍ ചെയ്തത്. സേവനമേഖലയുടെ കുതിച്ചു ചാട്ടം ഇന്ത്യയെ ഒരു വികസിത രാജ്യത്തിന്റെ  സൂചികകളില്‍പ്പെടുത്താന്‍ പര്യാപ്തമല്ല എന്നതാണ് ആഗോളീകരണാനന്തര ഇന്ത്യന്‍ വിരോധാഭാസം. സേവനമേഖലയുടെ വളര്‍ച്ച വ്യാവസായിക വളര്‍ച്ചയുമായി കൃത്യമായ അനുപാതത്തിലല്ല എന്നുള്ളതാണ് വസ്തുത. അതായത്, കൃഷി തകര്‍ന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വ്യവസായം മുരടിച്ച അവസ്ഥയില്‍.അതേസമയം തന്നെ സേവനമേഖല വളരുന്നു. 
ചൈനയിലാകട്ടെ, വ്യവസായ മേഖലയും നിര്‍മാണ മേഖലയും ഖനി മേഖലയും വളര്‍ച്ചയുടെ പാതയിലാണ്. ഇതിനനുപാതികമായാണ് അവിടത്തെ സേവനമേഖലയുടെ വളര്‍ച്ച. അതു കൊണ്ട് ചൈനയെ ഒരു വികസിതമോ വികസ്വരമോ ആയ രാജ്യത്തിന്റെ പട്ടികയിപല്‍പ്പെടുത്താം. ഇന്ത്യയിലാകട്ടെ, ഉല്‍പ്പാദനമേഖല തകര്‍ന്നടിയുന്നു. സേവനമേഖല കുതിച്ചു കയറുന്നു. ഇത് അസന്തുലിതവും ഉള്ളൂ പൊള്ളയായതുമായ സാമ്പത്തികവളര്‍ച്ചയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് തലക്ക് വിവരമുള്ള ആരും സമ്മതിക്കും. 
അത് കൊണ്ട് തന്നെ, വികസിത രാജ്യങ്ങളുടെ നിലവാരത്തിലേക്ക് നമ്മുടെ റീട്ടെയില്‍ രംഗത്തെ കൈപിടിച്ചുയര്‍ത്താനും ഇന്ത്യയിലെ ഇരുപത്തഞ്ചു രൂപ വരുമാനക്കാരായ ഉപഭോക്താക്കള്‍ക്ക് അപൂര്‍വമായ ഷോപ്പിംഗ് അനുഭവം കാഴ്ചവെക്കാനും വെമ്പിനില്‍ക്കുന്ന അധികൃതര്‍ ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത്, നിലവിലെ റീട്ടെയില്‍ രംഗത്തിന്റെ നവീകരണത്തിനും ഭക്ഷ്യോല്‍പ്പാദനത്തിനും സംഭരണത്തിനും വിതരണത്തിനും വേണ്ട വികസനത്തിനും  വഴിയൊരുക്കുകയാണ്. സ്വദേശി കുത്തകകളുടെ കടന്നുവരവോടെ വിലക്കയറ്റം പിടിച്ചു നിര്‍ത്താന്‍ പെടാപ്പാടു പെടുന്ന സര്‍ക്കാര്‍,കൂടുതല്‍ വിലക്കയറ്റത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടുന്ന ഏര്‍പ്പാടാണ് ചെയ്യുന്നത്. റീട്ടെയില്‍ വ്യാപാരമെന്നത് ഒന്നും ഉല്പ്പാദിപ്പിക്കുന്ന പ്രക്രിയയല്ല. മറിച്ച് ഒരു മൂല്യവര്‍ധിത കൈമാറ്റ രീതി മാത്രമാണ്. അതുകൊണ്ട്, വിപണിയില്‍ നിയന്ത്രണമുണ്ടാക്കുകയും കര്‍ഷകരില്‍ നിന്ന് ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കള്‍ ശേഖരിക്കാനും സംഭരിക്കാനും വിതരണം ചെയ്യാനും ആവശ്യമായ ആധുനിക വിതരണ-ശൃംഖല തദ്ദേശീയമായി സൃഷ്ടിക്കുകയുമാണ ് സര്‍ക്കാര്‍ ചെയ്യേണ്ടത്. ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ പൊതു വിതരണ സമ്പ്രദായത്തെ മുച്ചൂടം തകര്‍ത്തശേഷം, ഭക്ഷ്യസുരക്ഷ കുത്തകകളുടെ കൈകളിലേക്ക് കൈമാറുന്ന കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍, ഭക്ഷ്യസുരക്ഷാ നിയമം കൊണ്ടു വരുന്നത് ആരുടെ കണ്ണില്‍ പൊടിയിടാനാണ്? ഇന്ന്, റീട്ടെയില്‍ രംഗം ബാങ്ക് വായ്പ പോലും ലഭിക്കാത്ത വിധം അനാകര്‍ഷണീയമായ സ്വയം തൊഴിലാണ്. ഈ രംഗത്തേക്ക്, സര്‍ക്കാര്‍ സഹായങ്ങള്‍ ലഭ്യമാക്കുകയും, ഭക്ഷ്യോല്‍പ്പന്നങ്ങളുടെ ആരോഗ്യകരമായ വിതരണത്തിന് സാഹചര്യമൊരുക്കാന്‍ വേണ്ട പരിശീലനം നല്‍കുകയും കുടുതല്‍ പശ്ചാത്തലസൗകര്യമൊരുക്കുകയുമാണ് അടിയന്തിരമായി ചെയ്യേണ്ടത്. നിലവിലെ സാഹചര്യത്തില്‍ ഈ രംഗത്തേക്ക് വിദേശ കുത്തകകളെ ആനയിക്കുന്നത് ഇന്ത്യയില്‍ ചെറുകിട കച്ചവടക്കാരുടെ ആത്മഹത്യ വര്‍ധിപ്പിക്കാനേ ഉതകൂ. ഇന്ത്യയിലെ മുപ്പത്തഞ്ചു നഗരങ്ങളില്‍(പത്തു ലക്ഷത്തിലധികം യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ജനസംഖ്യയുള്ളത്)വാള്‍മാര്‍ട്ട് റീട്ടെയില്‍ ഷോറൂമുകള്‍ തുറന്നാല്‍, വെറും 10195 തൊഴിലാളികളെക്കൊണ്ട് 8033 കോടി രൂപയുടെ ലാഭമുണ്ടാക്കാന്‍ അവര്‍ക്ക് കഴിയും. ഇത് വഴി മാത്രം 4.32 ലക്ഷം പേരുടെ കടകള്‍ പൂട്ടേണ്ടിയും വരും.നാലൂകോടിയിലധികം പേരുടെ തൊഴിലില്ലാതാക്കിയാല്‍ ഇവരെ പുനരധിവസിപ്പിക്കാനോ മറ്റു തൊഴില്‍ മേഖല കണ്ടെത്തിക്കൊടുക്കാനോ സര്‍ക്കാരിന് കഴിയുമോ? ഇതിനെയാണ് വികസനം എന്നു പറയുന്നതെങ്കില്‍ ഇത് ജനാധിപത്യവിരുദ്ധമാണ് എന്നതാണ് നാം ഉറക്കെ പറയേണ്ട കാര്യം. ചെറുകിട രംഗത്തെ ജനാധിപത്യത്തിനായി കച്ചവടക്കാര്‍ മാത്രമല്ല, ജനാധിപത്യ സമൂഹം ഒന്നാകെ പ്രക്ഷോഭമുയര്‍ത്തേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.

Tuesday, August 21, 2012

വൈബ്രന്റ് ഗുജറാത്തും എമര്‍ജിംഗ് കേരളയും...


സീന്‍ 1 പെരുമ്പാവൂരിലെ ഒരു പ്ലൈവുഡ് കമ്പനി. കാലം 1996-97..സ്ഥലത്തെ രണ്ട് പ്ലൈവുഡ് വ്യവസായികള്‍ തമ്മിലുള്ള സംസാരം..ആദ്യത്തെയാള്‍: നിന്റെ പൈസ ആ ഭായി എങ്ങനെയാടാ പറ്റിച്ചത്? അപരന്‍: ഒന്നും പറയണ്ട ചങ്ങാതി.. 25 രൂപക്ക് ചരക്ക് വാങ്ങി ഒരാള്‍ അത് റായ്പൂരില്‍ കൊണ്ടു പോയി 20 പൈസക്ക് വിറ്റാല്‍ നമുക്ക് അവന്‍ എങ്ങനെയാ കാശ് തരിക? ആദ്യത്തെയാള്‍: നീയെന്തിനാ അയാള്‍ക്ക് കടം കൊടുത്തത്?അപരന്‍:  ഭായിമാര് നമ്മളെ പറ്റിക്കുമെന്ന് കരുതിയില്ലിഷ്ടാ..

സീന്‍ 2 ദക്ഷിണ ഗുജറാത്തിലെ വാപി. കാലം 1997.  ഗുജറാത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ കെമിക്കല്‍-ടെക്‌സ്‌റ്റൈല്‍ ഹബ്. മലയാളിയായ ശിവന്‍ ഭായിയുടെ ട്യൂബ് നിര്‍മാണ കമ്പനിയിലെ തറയില്‍ പരന്നു കിടക്കുന്ന കാര്‍ബണ്‍ പൊടി ചൂലുപയോഗിച്ച് വൃത്തിയാക്കുന്ന ബാബു ഭായി എന്ന ആദിവാസി. നര കയറിയ തലമുടിയും കലങ്ങിയ കണ്ണുകളും. എന്തോ ആലോചിച്ച് ഇടക്കിടെ ബീഡി ആഞ്ഞു വലിക്കുന്നു. എന്താണൊരു വിഷാദമെന്ന ചോദ്യത്തിന് പരുപരുത്ത ശബ്ദത്തില്‍ മറുപടി. എന്തു പറയാനാണ് സാബ്.. ഈ അടിച്ചു വാരുന്ന സ്ഥലത്തൊക്കെ ഞാന്‍ കരിമ്പ് കൃഷി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. നമ്മള്‍ ഈ നില്‍ക്കുന്ന ഭൂമി വാടകക്കെടുത്ത ട്രാക്ടര്‍ ഉപയോഗിച്ച് ഞാന്‍ എത്ര ഉഴുതു മറിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നറിയാമോ? ഇന്ന് ഇവിടെ നിന്ന് പ്രതിമാസം കിട്ടുന്ന 1200 രൂപ മാത്രമാണ് എന്റെ വരുമാനം. സങ്കടം വരുമ്പോള്‍ വീട്ടില്‍ തന്നെ വാറ്റുന്ന ചാരായം അകത്താക്കി കിടന്നുറങ്ങും. അല്ലാതെന്തു ചെയ്യാന്‍..  


കേരളത്തില്‍ വ്യവസായങ്ങളൊന്നും വരില്ല. കാരണം, ഇവിടെ എന്നും ഹര്‍ത്താലാണ്. തൊഴിലാളി യൂനിയനുകളും രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളും വ്യവസായ വിരുദ്ധരാണ്. കേരളത്തിലെ യുവാക്കള്‍ക്ക് ഇവിടെ ജോലി ലഭിക്കാത്തതിനാല്‍ പുറം നാടുകളില്‍ ജോലി തേടി പോവേണ്ടി വരുന്നു. യൂനിയനുകളും രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളും(ഇടത് പാര്‍ട്ടികളെന്ന് വ്യംഗ്യം) ഈ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയെങ്കിലും ജനകീയ സമരസമിതികള്‍ എന്ന പുതിയ ഒരു വിഭാഗം വ്യവസായ വിരുദ്ധരായി രംഗത്ത് വന്നിരിക്കുന്നു. വ്യവസായം വരാതെ ഈ നാട് രക്ഷപ്പെടില്ല. 
എഴുപത്തൊമ്പതില്‍ ജനിച്ച് ഈ കേരളത്തില്‍ ജീവിച്ചുപോരുന്ന ഞാന്‍ നിരന്തരം കേട്ടു പോരുന്ന ക്ലീഷേയാണിത്. പക്ഷേ, ഇതിനിടയിലും ഈസ്റ്റേണ്‍, വി-ഗാര്‍ഡ്, തുടങ്ങിയ ബ്രാന്റുകള്‍ ഇന്ത്യയിലെ ഒന്നാം നമ്പറായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു. ഈ രണ്ട് ബ്രാന്റുകളും എന്റെ ചെറുപ്പത്തില്‍ തീരെ ചെറുതായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഇന്ന് അവ വലിയ ടേണോവറുള്ള  കോര്‍പ്പറേറ്റ് സ്ഥാപനങ്ങളാണ്. വരവേല്‍പ്പ്, അറബിക്കഥ തുടങ്ങിയ വികസന വാദ സിനിമകള്‍ കാണുമ്പോഴും ഈ രണ്ട് ബ്രാന്റുകളും എന്നെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കി. മേല്‍പറഞ്ഞ തടസ്സങ്ങളൊന്നും കൂടാതെ ഇവ വളര്‍ന്ന് വലുതായത് എങ്ങനെയാണ് എന്ന് നിരന്തരം ചിന്തിക്കാറുണ്ട്. കേരളത്തില്‍ നിര്‍മിക്കുകയും ഇന്ത്യയൊട്ടാകെ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വേറെയും ബ്രാന്റുകളുണ്ട്. ഇവ കണ്‍സ്യൂമര്‍ പ്രൊഡക്ട്‌സ്ിന്റെ കാര്യം. എറണാകുളം ജില്ലയിലെ എടയാറില്‍ സ്വകാര്യ-പൊതുമേഖലകളിലായി നിരവധി കെമിക്കല്‍ കമ്പനികളുണ്ട്. കീടനാശിനി മുതല്‍ പെയിന്റുല്‍പ്പന്നങ്ങള്‍ക്കുളള അസംസ്‌കൃത പദാര്‍ത്ഥങ്ങള്‍വരെ അവിടെ നിര്‍മിക്കുന്നു. ഐ.ടി രംഗത്ത് ഇന്ത്യയിലെ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം കിടപിടിക്കുന്ന ഇന്‍ഫോ പാര്‍ക്കും ടെക്‌നോപാര്‍ക്കുമുണ്ട്. പക്ഷേ എന്നിട്ടും മലയാളി യുവാക്കള്‍ അന്യനാടുകളിലേക്ക് ചേക്കേറുന്നതിന്റെ കാരണമെന്താണ്? മറ്റൊന്നുമല്ല, ഇവിടെ അഭ്യസ്ത വിദ്യരുടെ ജനസംഖ്യ കൂടുതലാണ്. അഭ്യസ്തവിദ്യരെന്നു വെച്ചാല്‍, സാങ്കേതിക വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയവരുടെ എണ്ണം. എന്‍ജിനീയര്‍മാര്‍, ഡോക്ടര്‍മാര്‍, നഴ്‌സുമാര്‍, ഐ.ടി വിദഗ്ധര്‍, ലിഫ്റ്റ് ടെക്‌നോളജി, വെല്‍ഡിംഗ്, എയര്‍ കണ്ടീഷനിംഗ് ടെക്‌നീഷ്യന്‍മാര്‍, ഓട്ടോമൊബൈല്‍ മെക്കാനിക്കുകള്‍, എം.ബി.എക്കാര്‍ തുടങ്ങിയവര്‍ കൂടുതലാണ്. ഒരു കൊല്ലം കേരളത്തിലുല്‍പ്പാദിപ്പിക്കപ്പെ
ടുന്ന ദന്ത ഡോക്ടര്‍മാരുടെ എണ്ണവും മലയാളികളുടെ ആകെ മൊത്തം വായിലുള്ള പല്ലുകളുടെ എണ്ണവും തമ്മിലുളള അനുപാതം നമ്മെ അമ്പരിപ്പിക്കും. അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുമ്പോള്‍ കുറെയാളുകള്‍ മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിലോ സംസ്ഥാനങ്ങളിലോ ജോലി ചെയ്‌തേ പറ്റൂ.

പക്ഷേ, കുറെക്കൂടി വ്യവസായങ്ങള്‍ വന്നാല്‍, കുറെയധികം പേര്‍ക്ക് ഇവിടെ ജോലി ലഭിക്കില്ലേ? തീര്‍ച്ചയായും ലഭിക്കും. പക്ഷേ, എന്തു തരം വ്യവസായങ്ങളാണ് വരേണ്ടത്? നിലവിലുളള പാറ്റേണനുസരിച്ചാണെങ്കില്‍ കേരളത്തില്‍ കൂടുതലാളുകള്‍ പഠിക്കുന്നത് നഴ്‌സിംഗ്, എന്‍ജിനീയറിംഗ്, എം.ബി.എ തുടങ്ങിയവക്കാണ്. അപ്പോള്‍, കൂടുതല്‍ ആശുപത്രികള്‍ തുടങ്ങി നഴ്‌സുമാരെ അമേരിക്കയിലേക്കും ഗള്‍ഫ് നാടുകളിലേക്കുമയക്കാതെ ഇവിടെത്തന്നെ ജോലി നല്‍കാമെന്നു വെച്ചാല്‍ നടക്കില്ല. കാരണം, നിലവിലിവിടെയുള്ളവര്‍ക്ക് തന്നെ നേരെ ചൊവ്വേ ശമ്പളം കൊടുക്കുന്നില്ല. ഗള്‍ഫിലും അമേരിക്കയിലുമൊക്കെ ബി.എസ്.സി നഴ്‌സുമാര്‍ക്കേ അവസരമുള്ളൂ. അതും ഐ.ഇ.എല്‍.ടി.എസ്സ് കഴിഞ്ഞവര്‍ക്ക്. ജനറല്‍ നഴ്‌സിംഗ് ആന്റ് മിഡ്‌വൈഫറി എന്ന പേരിലുള്ള കോഴ്‌സ് ചെയ്യുന്നവര്‍ ഇനി നാട്ടിലോ മറുനാട്ടിലോ മാത്രം ജോലി ചെയ്യേണ്ടി വരും. വിദേശത്ത് നഴ്‌സുമാരുടെ അവസരങ്ങളും കുറഞ്ഞു തുടങ്ങിയതിന്റെ സൂചനയാണ് ഇപ്പോള്‍ നഴ്‌സുമാരുടെ സമരം കത്തിപ്പടരുന്നത്.  
എന്‍ജിനീയര്‍മാരുടെ കാര്യവും ഇതു തന്നെ. മെക്കാനിക്കല്‍ എന്‍ജിനീയറിംഗ്, കെമിക്കല്‍ എന്‍ജിനീയറിംഗ്, കംപ്യൂട്ടര്‍ എന്‍ജിനീയറിംഗ്,സിവില്‍ എന്‍ജിനീയറിംഗ് എന്നു തുടങ്ങി വകഭേദങ്ങളേറെയുണ്ടെങ്കിലും ഇവരില്‍ ഭൂരിഭാഗവും വിദേശ ജോലി ആഗ്രഹിച്ചു തന്നെയാണ് ഇതൊക്കെ പഠിക്കുന്നത് തന്നെ. കേരളത്തിന്റെ ആകെ മൊത്തം ആഭ്യന്തര വരുമാനത്തിന്റെ കാല്‍ ഭാഗവും ഈ വിദേശ മലയാളികള്‍ നാട്ടിലേക്കയക്കുന്ന പൈസയാണെന്ന് എക്കണോമിക്‌സ് അറിയാവുന്നവര്‍ പറയുന്നു. ഈയാളുകളെയൊക്കെ ഇന്ത്യയിലെത്തിച്ച് അവര്‍ ആ നാടുകളില്‍ ചെലവഴിക്കുന്ന പണവും ഇവിടെത്തന്നെ വിനിയോഗിച്ചാല്‍ നല്ലതല്ലേയെന്ന ചിന്ത തെറ്റല്ല. മാത്രമല്ല, നാട്ടില്‍ത്തന്നെ, മറുനാട്ടില്‍ ലഭിക്കുന്ന ശമ്പളം ലഭിച്ചാല്‍ ആരാണ് വേണ്ടെന്ന് വെക്കുക?
കേരളത്തില്‍ എന്തുകൊണ്ടാണ് വ്യവസായങ്ങള്‍ മറ്റു ചില സംസ്ഥാനങ്ങളിലേതു പോലെ വ്യാപിക്കുന്നില്ല? കാരണം ലളിതമാണ്. കേരളത്തില്‍ വ്യവസായം തുടങ്ങാനുളള ഭൂമിയില്ല എന്നതു തന്നെയാണ് കാരണം. . ഇന്ത്യയില്‍ ഏറ്റവും ജനസാന്ദ്ര കൂടിയ സംസ്ഥാനത്ത് വരാവുന്നതിന്റെ പരമാവധി വ്യവസായങ്ങള്‍ വന്നുകഴിഞ്ഞു എന്ന് പറായന്‍ കഴിയില്ലെങ്കിലും.  കേരളത്തില്‍ ആദ്യകാലത്ത് വ്യവസായങ്ങളാകര്‍ഷിക്കാന്‍ വേണ്ടി സര്‍ക്കാര്‍ ഭൂമി നല്‍കിയിരുന്നു. മാവൂരിലെ ഗ്വാളിയോര്‍ റയോണ്‍സ്, പെരുമ്പാവൂരിലെ ട്രാവന്‍കൂര്‍ റയോണ്‍സ്, തുടങ്ങിയ ഉദാഹരണങ്ങള്‍ ധാരാളം. ജനസാന്ദ്രത കുറഞ്ഞ ആന്ധ്ര, ഗുജറാത്ത് തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങള്‍ ധാരാളമായി ഭൂമി ഏറ്റെടുത്തു നല്‍കിയതുകൊണ്ട് അവിടെ വ്യാവസായങ്ങള്‍ കൂണു പോലെ മുളച്ചു പൊങ്ങി. ഗുജറാത്തിലാകട്ടെ, 90 കള്‍ മുതല്‍ മുളച്ചു പൊന്തിയ വ്യവസായ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ പലതും ദലിതരുടെയും ബാബു ഭായിയെപ്പോലുളള ആദിവാസികളുടെയും ഭൂമിയിലാണ്. കേരളത്തിലെപ്പോലെ റവന്യു വകുപ്പ് ഭൂമി ഏറ്റെടുക്കുകയും പിന്നീട് പൊന്നും വില നല്‍കുകയും ചെയ്യുന്ന ഏര്‍പ്പാടൊന്നും അവിടെയില്ല. അവിടെ ദുര്‍ബലവിഭാഗങ്ങളുടെ ഭൂമി കവര്‍ന്നെടുക്കുകയാണ്. അങ്ങനെ സ്വന്തം ഭൂമിയില്‍ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെടുന്ന ആദിവാസികളും ദലിതരും പിന്നീടെത്തിപ്പെട്ടത് നിര്‍മാണ മേഖലയിലാണ്. പുലര്‍ച്ചെ കൊടുംതണുപ്പില്‍ ലോറിയില്‍ കയറി കെട്ടിടം പണിക്കു പോകുന്ന ആദിവാസികള്‍ ഗുജറാത്തിലെ നിത്യകാഴ്ചയാണ്. മലിനീകരണ നിയന്ത്രണ ബോര്‍ഡ്, പരിസ്ഥിതി പ്രവര്‍ത്തകര്‍, ഭൂമി ഏറ്റെടുത്താല്‍ നഷ്ടപരിഹാരം, തുടങ്ങിയ ഏടാകൂടങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത ഗുജറാത്തില്‍ വ്യവസായം വളര്‍ന്നില്ലെങ്കിലേ അല്‍ഭുതമുള്ളൂ. കേശുഭായി പട്ടേലിന്റെ കാലത്ത് ദക്ഷിണഗുജറാത്തിലെ ഉമര്‍ഗാവില്‍ തുറമുഖം നിര്‍മിക്കാന്‍ വേണ്ടി മുക്കുവരുടെ ഭൂമി ഏറ്റെടുക്കാന്‍ നടത്തിയ ശ്രമത്തിനെതിരെയുള്ള സമരത്തിന് നേതൃത്വം നല്‍കിയ ഒരു വിമുക്ത ഭടനെ പോലീസ് വെടിവെച്ചു കൊല്ലുകയായിരുന്നു. അതാണ് അന്നാട്ടിലെ നടപ്പു രീതി. 
സംഗതി ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും മോഡി വീണ്ടും നിക്ഷേപകരെ ആകര്‍ഷിക്കാന്‍ വേണ്ടി കൊണ്ടുപിടിച്ച ശ്രമത്തിലാണ്. വൈബ്രന്റ് ഗുജറാത്ത് എന്നാണ് മോഡി അതിന് പേരിട്ടത്. അതേ മാതൃകയില്‍ നമ്മുടെ ഉമ്മന്‍ചാണ്ടി-കുഞ്ഞാലിക്കുട്ടി
-കെ.സി ജോസഫ് ത്രയം എമര്‍ജിംഗ് കേരള എന്ന പേരില്‍ കേരളത്തിലും നടത്താന്‍ പോകുന്നു ഇതേ മാമാങ്കം. മേളയില്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്ന പദ്ധതികളിലേറെയും ടൂറിസം രംഗത്താണ്. വ്യവസായം സാമാന്യമായി ഉല്‍പ്പാദനരംഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പദമാണെങ്കിലും ഇവിടെ ടൂറിസം വ്യവസായമായിട്ടാണ് പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത്. കൃഷി പോലും അഗ്രി ഇന്‍ഡസ്്ട്രിയായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കെ അതൊക്കെ മറക്കാം. ടൂറിസം രംഗത്ത് എന്താണ് ഉല്‍പ്പാദിപ്പിക്കന്നത്? കേരളത്തിലെ ഏറ്റ്രവും വലിയ ടൂറിസം കേന്ദ്രമായ മൂന്നാറില്‍ ഉല്‍പ്പാദിപ്പിക്കുന്നത് തണുപ്പ് തേടിയെത്തുന്നവര്‍ക്ക് ചെറിയ ചൂടാണ്. ബാറുകള്‍ക്ക് നിയന്ത്രണമേര്‍പ്പെടുത്തിയ സര്‍ക്കാര്‍ നടപടി റദ്ദാക്കിക്കൊണ്ട് കോടതി ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയത് അത് ടൂറിസത്തെ ബാധിക്കുമെന്നാണ്. ശേഷം ചിന്ത്യം. ടൂറിസം രംഗത്തെ ഉല്‍പ്പാദനത്തിന് സര്‍ക്കാര്‍ ദീര്‍ഘകാല പാട്ടത്തിന് ഭൂമി നല്‍കുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതാണ് എമര്‍ജിംഗ് കേരള. കോഴിക്കോട്ടെ മോണോ റെയില്‍ പദ്ധതി മുതല്‍ കടലിലും കായലിലും ചെറിയ എയര്‍ സ്്ട്രിപ്പിലുമൊക്കെ വിമാനമിറക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ചെറുകിട വിമാന സര്‍വീസ് വരെയുണ്ട് പശ്ചാത്തല മേഖലയില്‍. മെഗാ പ്രൊജക്ടായി പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുള്ളതില്‍ ടൈറ്റാനിയം സ്‌പോഞ്ച് ഫാക്ടറി മാത്രമാണ് വ്യവസായം എന്നു പറയാവുന്നത്. 
യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍, ഇന്‍ഫ്രാ സ്ട്രക്ചര്‍ വികസനം എന്ന പേരില്‍ പശ്ചാത്തല മേഖലയും ടൂറിസം എന്ന പേരില്‍ സേവന മേഖലയും മറയാക്കി പൊതു ഭൂമി പാട്ടത്തിന് നല്‍കുന്ന ഏര്‍പ്പാടാണ് നടക്കാന്‍ പോകുന്നത്. ഭൂമി ആവശ്യമുള്ളവര്‍ക്ക് ഏറ്റെടുത്തു നല്‍കാന്‍ ഇന്‍കെല്‍ എന്ന പേരില്‍ സര്‍ക്കാര്‍ പങ്കാളിത്തമുള്ള റിയല്‍ എസ്‌റ്റേറ്റ് കമ്പനിയുമുണ്ട്. 
യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍, കേരളത്തില്‍ ഉല്‍പ്പാദന മേഖല വളരേണ്ടതുണ്ട്. ഇവിടെ ഭക്ഷ്യോല്‍പ്പാദനവും വ്യാവസായികോല്‍പ്പാദനവും നടക്കേണ്ടതുണ്ട്. നമ്മള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ കാല്‍ഭാഗമെങ്കിലും നാം ഇവിടെത്തന്നെ ഉല്‍പ്പാദിപ്പിച്ചാല്‍ മാത്രമേ കേരളത്തിന്റെ പൊളിറ്റിക്കല്‍ എക്കോണമി സുരക്ഷിതമാവുകയുള്ളൂ. അതിന് കൃഷി ചെയ്യാന്‍ സന്നദ്ധരായവര്‍ അഗ്രിക്കള്‍ച്ചര്‍ സയന്‍സ് പഠിക്കുകയും കന്നുകാലി വളര്‍ത്താന്‍ തയ്യാറായവര്‍ അനിമല്‍ ഹസ്ബന്ററി പഠിക്കുകയും വേണം. സ്‌പെഷ്യല്‍ എക്കണോമിക് സോണുകള്‍ക്ക് പകരം കൃഷിക്ക് മാത്രമായി കുറച്ചു ഭൂമി നോട്ടിഫൈ ചെയ്യണം. ഇവിടെ ഉല്‍പ്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന കാര്‍ഷികോല്‍പ്പന്നങ്ങളെ ആധാരമാക്കിയുളഌമൂല്യവര്‍ധിത ഉല്‍പ്പന്നങ്ങള്‍ ഉല്‍പ്പാദിപ്പിക്കണം. അല്ലാതെ ഈ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്നതൊക്കെ വി.എം സുധീരന്‍ പറഞ്ഞ പോലെ എമര്‍ജിംഗ് മാഫിയ മാത്രമാണെന്ന് കേരള സമൂഹം തിരിച്ചറിയണം.
കൃഷിയും വ്യവസായവും ഒരുപോലെ വളര്‍ന്നാല്‍ മാത്രമേ ഒരു സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥ സുസ്ഥിരമാവൂ. നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ മാത്രം ലഭ്യമായ വിഭവങ്ങളെ മൂല്യവര്‍ധിതമാക്കി കയറ്റുമതി ചെയ്യുമ്പോഴാണ് വിദേശ നാണ്യം ലഭിക്കുകയുള്ളൂ. അല്ലാതെ, കുറഞ്ഞ വേതനം ലക്ഷ്യമിട്ട് മികച്ച മാനവിക വിഭവശേഷി ഉപയോഗപ്പെടുത്താനെത്തുന്ന വിദേശ കമ്പനികള്‍ക്ക് സെസ് നിയമത്തിന്റെ പേരില്‍ ഭൂമിയും നികുതിയിളവും നല്‍കിയല്ല. ടൂറിസവും ഇന്‍ഫ്രാസ്ട്രക്ചറും യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഉല്‍പ്പാദനപരമായി വ്യവസായങ്ങളല്ല. അതെല്ലാം, വ്യവസായത്തെ ശക്തപ്പെടുത്തുന്ന സേവന പശ്ചാത്തല മേഖലകളാണ്. 
നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ നിലവിലുള്ള വ്യവസായങ്ങളെ സര്‍ക്കാര്‍ എത്ര മാത്രം പ്രോല്‍സാഹിപ്പിക്കുന്നു എന്നറിയാന്‍ പെരുമ്പാവൂരിലെ തടിവ്യവസായ മേഖലയിലൊന്നു കണ്ണോടിച്ചാല്‍ മതി. ഒരു സര്‍ക്കാര്‍ വ്യവസായ പാര്‍ക്ക് പോലുമില്ലാതെയാണ് ആയിരക്കണക്കിന് പ്ലൈവുഡ് കമ്പനികള്‍ ഇവിടെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്. ഉത്തരേന്ത്യയിലേക്കും ഗള്‍ഫിലേക്കും ഇവിടെ നിന്ന് പ്ലൈവുഡ് കയറ്റുമതി ചെയ്യുന്നു. നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ മാത്രം ലഭ്യമായ റബര്‍ തടിയാണ് ഈ വ്യവസായത്തിലെ അസംസ്‌കൃത വസ്തു. ഇവിടെ ഉല്‍പ്പാദിപ്പിക്കുന്ന റബര്‍ നമ്മള്‍ എത്രമാത്രം മൂല്യവര്‍ധിതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്? പൈനാപ്പിളിന്റെയും മറ്റും കഥയും തഥൈവ. ടൂറിസവും ഇന്‍ഫ്രാസ്ട്രക്ചറും ചേര്‍ന്ന് സൃഷ്ടിച്ച റിയല്‍ എസ്റ്റേറ്റ് കെണിയിലാണ് നമ്മുടെ കൃഷിയും വ്യവസായവും തളര്‍ന്നതെന്ന് തിരിച്ചറിയുകയാണ് എമര്‍ജിംഗ് കേരളക്കാര്‍ ചെയ്യേണ്ടത്. 



അരക്ഷിതമാവുന്ന മലയാളി തെരുവുകള്‍

എന്തുകൊണ്ടാണ് ഏഴുമണി കഴിഞ്ഞാല്‍ കേരളത്തിലെ റോഡുകള്‍ വിജനമാകുന്നത്- മുംബൈയില്‍ നിന്നുള്ള ഒരു സുഹൃത്ത് ഈ ചോദ്യം ചോദിച്ച അന്ന് രാത്രിയാണ് ടി.പി ചന്ദ്രശേഖരനെ വെട്ടിക്കൊന്നത്. കഴിഞ്ഞ ഇരുപത് വര്‍ഷത്തിനിടയില്‍ രാഷ്ട്രീയ കൊലപാതകങ്ങളുടെ പട്ടികയില്‍ മറ്റൊരു പേര് എന്നതിനപ്പുറം ചന്ദ്രശേഖരന്റെ കൊലപാതകം കേരളത്തില്‍ ചര്‍ച്ചയായി മാറിയതിന് പിന്നില്‍,പ്രതിസ്ഥാനത്ത് സി.പി.എം ആണ് എന്നത് മാത്രമല്ല. കേരളം ആര്‍ജിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജനായത്ത ബോധത്തിന്റെയും ജനകീയ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഉയര്‍ച്ചയുടെയും ഫലമാണെന്ന് വേണം കരുതാന്‍. ഇതുവരെ, ഇപ്പറഞ്ഞ രണ്ടും കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്നില്ലേയെന്ന ചോദ്യമാണ് മുംബൈയിലുള്ള സുഹൃത്ത് ഉയര്‍ത്തിയ ചോദ്യത്തിന്റെ ചോദിക്കാതെ പോയ ബാക്കിഭാഗം.
കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പ്രബുദ്ധത ഇതര സംസ്ഥാനക്കാര്‍ ഒട്ടൊരു അസൂയയോടെയും കുറച്ചൊക്കെ പരിഹാസത്തോടെയും സാധാരണയായി പരാമര്‍ശിക്കാറുണ്ട്. കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹ്യ-രാഷ്ട്രീയ പശ്ചാത്തലത്തേക്കുറിച്ചുള്ള അക്കാദമിക പഠനങ്ങള്‍ ഈ വിലയിരുത്തലുകളെ വിമര്‍ശനാത്മകമായി സമീപിക്കാന്‍ അന്യസംസ്ഥാനത്ത് നിന്നുള്ളവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുമ്പോഴും നാം കേരളീയര്‍ ഭൂരിഭാഗവും ഇന്നും തെരുവുകള്‍ വിജനമാക്കി അന്തിക്കു മുമ്പ് വീടണയുകയാണ്. നിര്‍ഭയത്വം സമ്മാനിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ വ്യവസ്ഥയായിരിക്കുമല്ലോ ജനായത്ത വ്യവസ്ഥയുടെ പൂര്‍ണത. എന്നാല്‍, കേരളത്തിന്റെ അറുപതാണ്ട് പിന്നിട്ട രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രം ആര്‍ക്കെങ്കിലും നിര്‍ഭയത്വം സമ്മാനിക്കുന്നുണ്ടോയെന്ന ചോദ്യമാണ് പ്രബുദ്ധ കേരളം ചര്‍ച്ച ചെയ്യേണ്ടത്. 
കേരളം ഒരു രാഷ്ട്രീയ ഏകകം ആവുന്നതിന് മുമ്പ് തമിഴകത്തിന്റെ അഥവാ ചോള രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. അന്ന്, ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി നിലനിന്ന തൊഴില്‍ മേഖലയായിരുന്നു വഴിക്കൊള്ള. എന്നാല്‍, തമിഴകത്ത് ഈ തൊഴില്‍ പിന്നീട് ഇല്ലാതായി. വഴിക്കൊള്ളയെക്കുറിച്ചുള്ള ഭീതി രാത്രിസഞ്ചാരത്തിന് അക്കാലത്ത് തടസ്സമായെങ്കില്‍ വ്യവസ്ഥാപിത ജനകീയ ഭരണകൂടങ്ങള്‍ നിലവിലുള്ള ഒരു സംസ്ഥാനത്ത് രാത്രി സഞ്ചാരം അസാധ്യമാക്കുന്നതെന്ത് എന്ന ചോദ്യമാണ് മുംബൈ സുഹൃത്ത് ഉയര്‍ത്തിയ ചോദ്യത്തിന്റെ ചോദിക്കാത്ത മറ്റൊരു ബാക്കി. ചോള സാമ്രാജ്യകാലത്തെ പിടിച്ചു പറിക്കാരല്ല, മറിച്ച് പാര്‍ട്ടിക്കാരും പാര്‍ട്ടി വിരുദ്ധരുമായി ചാപ്പകുത്തപ്പെട്ട മലയാളി പുരുഷ ജീവിതമാണ് ഇവിടെ ആക്രമിക്കപ്പെടുന്നത്. ജാതി പോലെ ജന്മനാ ചാപ്പകുത്തപ്പെടുകയാണ് മലയാളി പുരുഷന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഭാവി ജീവിതം. അതായത്, പാര്‍ട്ടി കുടുംബത്തില്‍ ജനിക്കുന്നവന്‍ വിരുദ്ധ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകള്‍ പരസ്യമായി പ്രഖ്യാപിക്കാത്തിടത്തോളം അവന്‍(അവള്‍ ഇതിലുള്‍പ്പെടുന്നില്ല) അതേ രാഷ്ട്രീയ ജാതിയിലുള്‍പ്പെടുന്നു. 
എങ്ങനെയാണ് മലയാളി പുരുഷന്‍ ഇത്രമേല്‍ രാഷ്ട്രീയ പ്രബുദ്ധത കൈവരിക്കുമ്പോഴും ചോള രാജ്യത്തെ പ്രജയേക്കാള്‍ അരക്ഷിതനായി മാറുന്നത്..കേരളം രൂപം കൊണ്ടതുവരേക്കും നടന്ന നവോത്ഥാന-ഫ്യൂഡല്‍ വിരുദ്ധ പ്രക്ഷോഭങ്ങളുടെ വൈകല്യം തന്നെയാണിത്. ഫ്യൂഡല്‍ നാടുവാഴിയും അയാളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ജാതി ശ്രേണിയില്‍ താഴ്ന്ന ചോറ്റുപട്ടാളവുമായിരുന്നു കേരള രൂപീകരണത്തിന് ശേഷവും മലയാളി പുരുഷന്റെ രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികള്‍. നയിക്കുന്ന സവര്‍ണ പുരുഷന്‍മാരും അവര്‍ക്ക് വേണ്ടി കൊല്ലുകയും ചാവുകയും ചെയ്യുന്ന ദലിത്-പിന്നാക്ക പുരുഷന്‍മാരും. നാരായണഗുരു പ്രചരിപ്പിച്ച സെക്യുലര്‍ ആധുനികതയില്‍ നിന്നും ആവേശമുള്‍ക്കൊണ്ട മലയാളി പുരുഷനാണ് തിരുവിതാംകൂറില്‍ ദിവാന്‍ വിരുദ്ധ പ്രക്ഷോഭം നടത്തിയത്. മലബാറിലത് ഭൂജന്മിക്കും ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ക്കുമെതിരെയുള്ള സമരമായിരുന്നു. ഈ രണ്ടു സമരങ്ങളുടെയും നേതൃനിരയിലുണ്ടായിരുന്നത് കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയായിരുന്നു. യൂറോപ്പില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, വ്യവസായവല്‍ക്കരണമോ മുതലാളിത്തമോ ജനാധിപത്യമോ വന്നെത്തും മുമ്പ് തന്നെ, കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി പ്രവര്‍ത്തനമാരംഭിക്കുകയും ഫ്യൂഡല്‍ വിരുദ്ധ പ്രക്ഷോഭം നടത്തുകയും ചെയ്തു. മുതലാളിത്ത സമ്പദ് വ്യവസ്ഥ രൂപം കൊള്ളും മുമ്പ് തന്നെ, ബാലറ്റിലൂടെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി അധികാരത്തിലെത്തുന്നു. പാര്‍ലമെന്ററി ജനാധിപത്യത്തോട് വൈകാരികമായി തന്നെ അകല്‍ച്ച സൂക്ഷിക്കുന്ന ഒരു പാര്‍ട്ടി അതേ പാര്‍ലമെന്ററി ജനാധിപത്യത്തിന്റെ നടത്തിപ്പുകാരായി മാറുമ്പോഴുള്ള പെരുമാറ്റ വൈകല്യങ്ങളായിരുന്നു വിമോചനസമരത്തിലേക്ക് നയിച്ചത്. പക്ഷേ, ജാത്യാധിഷ്ഠിതമായിരുന്ന ഫ്യൂഡല്‍ വ്യവസ്ഥയുടെ ചെവിയും മൂക്കും മുറിച്ച് നാടുകടത്തിയവര്‍ തന്നെ, അതേ വ്യവസ്ഥയുടെ പ്രഛന്ന വേഷം നടത്തുകയായിരുന്നു ആധുനിക കേരളത്തില്‍.
ഫ്യൂഡല്‍ വ്യവസ്ഥയില്‍ അവര്‍ണനും ജാതിശ്രേണിയില്‍ താഴ്ന്നവനും ഫ്യൂഡല്‍ നാടുവാഴിയുടെ ചോറ്റുപട്ടാളമാവാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കില്‍ ആധുനിക കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളും ഘടനാപരമായിട്ടെങ്കിലും അതേ വ്യവസ്ഥ തന്നെയാണ് പിന്തുടര്‍ന്നതെന്ന് കാണാം. മറിച്ചഭിപ്രായമുള്ളവര്‍ ആധുനിക കേരളത്തില്‍ നടന്ന രാഷ്ട്രീയ കൊലപാതകങ്ങളുടെ കണക്ക് പരിശോധിക്കട്ടെ. വെട്ടിയതും കൊന്നതും ബോംബെറിഞ്ഞതുമെല്ലാം ഈ അവര്‍ണന്‍ തന്നെ. ഈ വ്യവസ്ഥ കൂടൂതല്‍ വ്യക്തമായി പിന്തുടര്‍ന്ന കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയും അവര്‍ മലബാറില്‍ നേരിട്ട ആര്‍.എസ്.എസ്സും ഘടനാപരമായി ഇക്കാര്യത്തില്‍ വ്യത്യസ്തരായിരുന്നില്ല. കോണ്‍ഗ്രസ്, മുസ്‌ലീം ലീഗ് പോലുള്ള പാര്‍ട്ടികളും ഇക്കാര്യത്തില്‍ വ്യത്യസ്തരായിരുന്നില്ല, ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകളുള്ളപ്പോള്‍ പോലും. പാര്‍ട്ടി വിട്ട ടി.പിയെയും കൂട്ടരെയും കുലംകുത്തികള്‍ എന്ന് പിണറായി വിജയന്‍ വിളിക്കുന്നത്, ആ പ്രയോഗം ഒരു ഫ്യൂഡല്‍ പ്രയോഗമാണെന്നറിയാതെയല്ല. സി.പി.എമ്മിന്റെ മനോഘടനയില്‍ അലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്ന ആ ഫ്യൂഡല്‍ മനോഭാവത്തെയാണ് പിണറായി ആ വാക്കിലൂടെ ദ്യോതിപ്പിക്കുന്നത്. കണ്ണൂരില്‍ സി.പി.എം-ആര്‍.എസ്.എസ് സംഘട്ടനത്തില്‍ മനം നൊന്ത് എഴുത്തുകാരന്‍ ഒ.വി വിജയന്‍ ചോദിച്ച , മരിക്കുന്നത് ഹിന്ദുക്കളാണിരുവശത്തുമെന്നോര്‍ത്ത് കൂടേയെന്ന ചോദ്യം അപ്രസക്തമായിപ്പോയതും അതു കൊണ്ട് തന്നെയാണ്. മരിക്കുന്നതിരുവശത്തും അവര്‍ണനാണെന്നും ചിരിക്കുന്നവര്‍ ഇരുവശത്തും സവര്‍ണനാണെന്നും കാണാനുള്ള ദൃഷ്ടി ദാര്‍ശനികനായ ആ എഴുത്തുകാരനുണ്ടായില്ല. 
മലയാളി സവര്‍ണ പുരുഷന്റെ നേതൃത്വത്തിലും, അവര്‍ണ പുരുഷന്റെ വിധേയത്വഭാവത്തിലും തിമിര്‍ത്താടിപ്പോന്ന ഈ മാമാങ്കത്തില്‍ നിന്ന് എക്കാലവും അകറ്റി നിര്‍ത്തപ്പെട്ടവരാണ് സവര്‍ണരും അവര്‍ണരുമായ സ്ത്രീകള്‍. കേരളപ്പിറവി മുതല്‍ കോണ്‍ഗ്രസിലും കമ്യൂണിസ്റ്റു-സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടികളിലുമായി വനിതാ നേതാക്കള്‍ ഉണ്ടായെങ്കിലും രാഷ്ട്രീയ കര്‍തൃത്വപരമായ പങ്കാളിത്തം അവകാശപ്പെടാവുന്ന അപൂര്‍വം നേതാക്കളിലൊരാളായിരുന്നു ഗൗരിയമ്മ. ഒരു സ്ത്രീയുടെ സെന്‍സിബിലിറ്റി മിക്ക വിഷയങ്ങളിലും പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്ന ഗൗരിയമ്മയുടെ നടപടികളെ പുരുഷ രാഷ്ട്രീയം വിമര്‍ശിച്ചിരുന്നത് അഹങ്കാരി, താന്‍ പോരിമക്കാരി തുടങ്ങിയ ശകാരങ്ങളോടെയായിരുന്നു. സ്ത്രീ എന്നതിലുപരി, അവര്‍ണസ്ത്രീ എന്ന ഭാരവും ചുമക്കേണ്ടി വന്ന അവര്‍ സി.പി.എമ്മില്‍ നിന്ന് പുറത്താവേണ്ടി വന്നതും ഇതേ കാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ടു തന്നെയായിരുന്നു. എന്നാല്‍, ആദിവാസി ഭൂമി (ഭേദഗതി)നിയമം സംബന്ധിച്ച് നിയമസഭയില്‍ എല്‍.ഡി.എഫിലും യു.ഡി.എഫിലും പെട്ട പുരുഷന്‍മാരും സ്ത്രീകളും നടത്തിയ വോട്ടെടുപ്പില്‍ നിന്ന് വിട്ടു നിന്നു കൊണ്ട് ഭേദഗതി നിയമം ചതിയാണെന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞ ഗൗരിയമ്മ പ്രകടിപ്പിച്ച സെന്‍സിബിലിറ്റിയെയാണ് സവര്‍ണ-പുരുഷ രാഷ്ട്രീയം ഭയന്നതെന്നും വ്യക്തമാണ്. രാഷ്ട്രീയ കൊലപാതകങ്ങള്‍ ആസൂത്രണം ചെയ്യുന്നയിടങ്ങളിലെ സ്ത്രീകളുടെ അഭാവമായിരിക്കാം, മുഖത്ത് വെട്ടുന്നതിലേക്കും കുട്ടികളുടെ മുമ്പില്‍ വെച്ചുള്ള കൊലയിലേക്കും മറ്റും നയിക്കുന്നത്. സ്ത്രീകളുടെ ഈ അഭാവം, കേവലം പാര്‍ട്ടികളില്‍ മാത്രമല്ല, മുഴുവന്‍ പൊതു ഇടങ്ങളിലുമാണ് എന്നുള്ളതാണ് ഏഴുമണിക്ക് ശേഷം വിജനമാവുന്ന കൊച്ചി മുംബൈ സുഹൃത്തിനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നത്. സ്വന്തമായി പണിയെടുക്കുകയും സമ്പാദിക്കുകയും ഉയര്‍ന്ന വാങ്ങല്‍ ശേഷി പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴും സദാചാര പോലീസിനെയും സാദാ പോലീസിനെയും ഭയന്നു മാത്രമേ അവര്‍ക്ക് പകല്‍ പോലും സഞ്ചരിക്കാനാവൂവെന്നതാണ് യാഥാര്‍ത്ഥ്യം. ഇത്രമാത്രം സ്ത്രീ വിരുദ്ധവും ഫ്യൂഡലുമായ ഒരു സമൂഹം ലോകത്ത് വേറെ എവിടെയാണ് കാണാനാവുക. ടി.വി ചാനലുകളുടെയും ജനകീയ രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെയും ഉദയത്തിന് ശേഷം ജനകീയനായി മാറിയ വി.എസ് അച്യുതാനന്ദന്‍ ഇക്കാര്യത്തില്‍ തികച്ചും പുരുഷാധിപത്യപരവും ഫ്യൂഡലുമായ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളുള്ളയാളാണ്. ലതികാ സുഭാഷിനെതിരെയും സിന്ധുജോയിക്കെതിരെയും ഒരു മുരത്ത ആണ്‍പന്നിയെപ്പോലെ അമറുന്ന വി.എസ് തന്നെയാണ് സ്ത്രീപീഡനം നടത്തുന്നവരെ കയ്യാമം വെച്ചു നടത്തിക്കുമെന്ന് ഗീര്‍വാണമടിച്ചതെന്ന് ശ്രദ്ധേയമാണ്. സ്ത്രീകളുടെ സംരക്ഷകനായി ചമയുകയും അതേസമയം തന്നെ സ്ത്രീകളുടെ ആത്മാഭിമാനത്തെ അപഹസിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വി.എസ് കേരളത്തിലെ പുരുഷ രാഷ്ട്രീയം പേറുന്ന ഫ്യൂഡല്‍-പുരുഷാധിപത്യ  മൂല്യബോധത്തെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. 
ടി.പി ചന്ദ്രശേഖന്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോള്‍ മാത്രം പ്രതിഷേധമുയരുകയും എന്തുകൊണ്ടാണ് ഏഴുമണി കഴിഞ്ഞാല്‍ കേരളത്തിലെ റോഡുകള്‍ വിജനമാകുന്നത്- മുംബൈയില്‍ നിന്നുള്ള ഒരു സുഹൃത്ത് ഈ ചോദ്യം ചോദിച്ച അന്ന് രാത്രിയാണ് ടി.പി ചന്ദ്രശേഖരനെ വെട്ടിക്കൊന്നത്. കഴിഞ്ഞ ഇരുപത് വര്‍ഷത്തിനിടയില്‍ രാഷ്ട്രീയ കൊലപാതകങ്ങളുടെ പട്ടികയില്‍ മറ്റൊരു പേര് എന്നതിനപ്പുറം ചന്ദ്രശേഖരന്റെ കൊലപാതകം കേരളത്തില്‍ ചര്‍ച്ചയായി മാറിയതിന് പിന്നില്‍,പ്രതിസ്ഥാനത്ത് സി.പി.എം ആണ് എന്നത് മാത്രമല്ല. കേരളം ആര്‍ജിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജനായത്ത ബോധത്തിന്റെയും ജനകീയ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഉയര്‍ച്ചയുടെയും ഫലമാണെന്ന് വേണം കരുതാന്‍. ഇതുവരെ, ഇപ്പറഞ്ഞ രണ്ടും കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്നില്ലേയെന്ന ചോദ്യമാണ് മുംബൈയിലുള്ള സുഹൃത്ത് ഉയര്‍ത്തിയ ചോദ്യത്തിന്റെ ചോദിക്കാതെ പോയ ബാക്കിഭാഗം.
കേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ പ്രബുദ്ധത ഇതര സംസ്ഥാനക്കാര്‍ ഒട്ടൊരു അസൂയയോടെയും കുറച്ചൊക്കെ പരിഹാസത്തോടെയും സാധാരണയായി പരാമര്‍ശിക്കാറുണ്ട്. കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹ്യ-രാഷ്ട്രീയ പശ്ചാത്തലത്തേക്കുറിച്ചുള്ള അക്കാദമിക പഠനങ്ങള്‍ ഈ വിലയിരുത്തലുകളെ വിമര്‍ശനാത്മകമായി സമീപിക്കാന്‍ അന്യസംസ്ഥാനത്ത് നിന്നുള്ളവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുമ്പോഴും നാം കേരളീയര്‍ ഭൂരിഭാഗവും ഇന്നും തെരുവുകള്‍ വിജനമാക്കി അന്തിക്കു മുമ്പ് വീടണയുകയാണ്. നിര്‍ഭയത്വം സമ്മാനിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ വ്യവസ്ഥയായിരിക്കുമല്ലോ ജനായത്ത വ്യവസ്ഥയുടെ പൂര്‍ണത. എന്നാല്‍, കേരളത്തിന്റെ അറുപതാണ്ട് പിന്നിട്ട രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രം ആര്‍ക്കെങ്കിലും നിര്‍ഭയത്വം സമ്മാനിക്കുന്നുണ്ടോയെന്ന ചോദ്യമാണ് പ്രബുദ്ധ കേരളം ചര്‍ച്ച ചെയ്യേണ്ടത്. 
കേരളം ഒരു രാഷ്ട്രീയ ഏകകം ആവുന്നതിന് മുമ്പ് തമിഴകത്തിന്റെ അഥവാ ചോള രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. അന്ന്, ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി നിലനിന്ന തൊഴില്‍ മേഖലയായിരുന്നു വഴിക്കൊള്ള. എന്നാല്‍, തമിഴകത്ത് ഈ തൊഴില്‍ പിന്നീട് ഇല്ലാതായി. വഴിക്കൊള്ളയെക്കുറിച്ചുള്ള ഭീതി രാത്രിസഞ്ചാരത്തിന് അക്കാലത്ത് തടസ്സമായെങ്കില്‍ വ്യവസ്ഥാപിത ജനകീയ ഭരണകൂടങ്ങള്‍ നിലവിലുള്ള ഒരു സംസ്ഥാനത്ത് രാത്രി സഞ്ചാരം അസാധ്യമാക്കുന്നതെന്ത് എന്ന ചോദ്യമാണ് മുംബൈ സുഹൃത്ത് ഉയര്‍ത്തിയ ചോദ്യത്തിന്റെ ചോദിക്കാത്ത മറ്റൊരു ബാക്കി. ചോള സാമ്രാജ്യകാലത്തെ പിടിച്ചു പറിക്കാരല്ല, മറിച്ച് പാര്‍ട്ടിക്കാരും പാര്‍ട്ടി വിരുദ്ധരുമായി ചാപ്പകുത്തപ്പെട്ട മലയാളി പുരുഷ ജീവിതമാണ് ഇവിടെ ആക്രമിക്കപ്പെടുന്നത്. ജാതി പോലെ ജന്മനാ ചാപ്പകുത്തപ്പെടുകയാണ് മലയാളി പുരുഷന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഭാവി ജീവിതം. അതായത്, പാര്‍ട്ടി കുടുംബത്തില്‍ ജനിക്കുന്നവന്‍ വിരുദ്ധ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകള്‍ പരസ്യമായി പ്രഖ്യാപിക്കാത്തിടത്തോളം അവന്‍(അവള്‍ ഇതിലുള്‍പ്പെടുന്നില്ല) അതേ രാഷ്ട്രീയ ജാതിയിലുള്‍പ്പെടുന്നു. 
എങ്ങനെയാണ് മലയാളി പുരുഷന്‍ ഇത്രമേല്‍ രാഷ്ട്രീയ പ്രബുദ്ധത കൈവരിക്കുമ്പോഴും ചോള രാജ്യത്തെ പ്രജയേക്കാള്‍ അരക്ഷിതനായി മാറുന്നത്..കേരളം രൂപം കൊണ്ടതുവരേക്കും നടന്ന നവോത്ഥാന-ഫ്യൂഡല്‍ വിരുദ്ധ പ്രക്ഷോഭങ്ങളുടെ വൈകല്യം തന്നെയാണിത്. ഫ്യൂഡല്‍ നാടുവാഴിയും അയാളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ജാതി ശ്രേണിയില്‍ താഴ്ന്ന ചോറ്റുപട്ടാളവുമായിരുന്നു കേരള രൂപീകരണത്തിന് ശേഷവും മലയാളി പുരുഷന്റെ രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികള്‍. നയിക്കുന്ന സവര്‍ണ പുരുഷന്‍മാരും അവര്‍ക്ക് വേണ്ടി കൊല്ലുകയും ചാവുകയും ചെയ്യുന്ന ദലിത്-പിന്നാക്ക പുരുഷന്‍മാരും. നാരായണഗുരു പ്രചരിപ്പിച്ച സെക്യുലര്‍ ആധുനികതയില്‍ നിന്നും ആവേശമുള്‍ക്കൊണ്ട മലയാളി പുരുഷനാണ് തിരുവിതാംകൂറില്‍ ദിവാന്‍ വിരുദ്ധ പ്രക്ഷോഭം നടത്തിയത്. മലബാറിലത് ഭൂജന്മിക്കും ബ്രിട്ടീഷുകാര്‍ക്കുമെതിരെയുള്ള സമരമായിരുന്നു. ഈ രണ്ടു സമരങ്ങളുടെയും നേതൃനിരയിലുണ്ടായിരുന്നത് കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയായിരുന്നു. യൂറോപ്പില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, വ്യവസായവല്‍ക്കരണമോ മുതലാളിത്തമോ ജനാധിപത്യമോ വന്നെത്തും മുമ്പ് തന്നെ, കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി പ്രവര്‍ത്തനമാരംഭിക്കുകയും ഫ്യൂഡല്‍ വിരുദ്ധ പ്രക്ഷോഭം നടത്തുകയും ചെയ്തു. മുതലാളിത്ത സമ്പദ് വ്യവസ്ഥ രൂപം കൊള്ളും മുമ്പ് തന്നെ, ബാലറ്റിലൂടെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടി അധികാരത്തിലെത്തുന്നു. പാര്‍ലമെന്ററി ജനാധിപത്യത്തോട് വൈകാരികമായി തന്നെ അകല്‍ച്ച സൂക്ഷിക്കുന്ന ഒരു പാര്‍ട്ടി അതേ പാര്‍ലമെന്ററി ജനാധിപത്യത്തിന്റെ നടത്തിപ്പുകാരായി മാറുമ്പോഴുള്ള പെരുമാറ്റ വൈകല്യങ്ങളായിരുന്നു വിമോചനസമരത്തിലേക്ക് നയിച്ചത്. പക്ഷേ, ജാത്യാധിഷ്ഠിതമായിരുന്ന ഫ്യൂഡല്‍ വ്യവസ്ഥയുടെ ചെവിയും മൂക്കും മുറിച്ച് നാടുകടത്തിയവര്‍ തന്നെ, അതേ വ്യവസ്ഥയുടെ പ്രഛന്ന വേഷം നടത്തുകയായിരുന്നു ആധുനിക കേരളത്തില്‍.
ഫ്യൂഡല്‍ വ്യവസ്ഥയില്‍ അവര്‍ണനും ജാതിശ്രേണിയില്‍ താഴ്ന്നവനും ഫ്യൂഡല്‍ നാടുവാഴിയുടെ ചോറ്റുപട്ടാളമാവാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കില്‍ ആധുനിക കേരളത്തിലെ രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളും ഘടനാപരമായിട്ടെങ്കിലും അതേ വ്യവസ്ഥ തന്നെയാണ് പിന്തുടര്‍ന്നതെന്ന് കാണാം. മറിച്ചഭിപ്രായമുള്ളവര്‍ ആധുനിക കേരളത്തില്‍ നടന്ന രാഷ്ട്രീയ കൊലപാതകങ്ങളുടെ കണക്ക് പരിശോധിക്കട്ടെ. വെട്ടിയതും കൊന്നതും ബോംബെറിഞ്ഞതുമെല്ലാം ഈ അവര്‍ണന്‍ തന്നെ. ഈ വ്യവസ്ഥ കൂടൂതല്‍ ഇതിന് മുമ്പ് കൊല്ലപ്പെട്ട നൂറുകണക്കിന് അവര്‍ണര്‍ വിസ്മൃതിയിലാവുകയും ചെയ്തതെന്തു കൊണ്ടെന്ന ചോദ്യം ഉയരുമ്പോഴാണ് പിണറായി വിജയനും മറ്റു സി.പി.എം നേതാക്കളും ഉയര്‍ത്തുന്ന മറ്റൊരു ചോദ്യത്തിന്റെ മുനയൊടിയുന്നത്. പാര്‍ട്ടി വിട്ടതുകൊണ്ട് ചന്ദ്രശേഖരനെ കൊല്ലുമെങ്കില്‍ ആദ്യം കൊല്ലേണ്ടത് എം.വി രാഘവനെയല്ലെയെന്നതാണ് ചോദ്യം. അവര്‍ണന്‍ കൊല്ലപ്പെടുമ്പോലെയല്ല, ചന്ദ്രശേഖരനും എം.വി രാഘവനും പി.ജയരാജനും മറ്റുമെന്ന കാര്യം ആവര്‍ത്തിച്ചുറപ്പിക്കുകയാണ് ഇവിടെ സി.പി.എം നേതൃത്വം ചെയ്യുന്നത്. കെ.ടി ജയകൃഷ്ണന്‍ മാസ്റ്റര്‍ വധത്തില്‍ സി.പി.എമ്മിനെ ന്യായീകരിച്ച എം.എന്‍ വിജയന്‍ മാസ്റ്റര്‍ ഇന്നില്ല. എന്നാല്‍, വെട്ടുവഴിയെഴുതി K.G Sസ്സും ഫേസ്ബുക്ക് കുറിപ്പുകളിലൂടെ സി.ആര്‍ പരമേശ്വരനും സച്ചിദാനന്ദനും സുഗതകുമാരി ടീച്ചറുമെല്ലാം പ്രതികരിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഇനിയൊരു രാഷ്ട്രീയ കൊലപാതകം ഉടനെങ്ങും നടക്കാനിടയില്ലെന്ന് ചിന്തിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് മലപ്പുറത്ത് കുനിയില്‍ രണ്ട് പേരെ വെട്ടിക്കൊന്നതും ഏറനാട് എം.എല്‍.എ പി.കെ ബഷീറിനെ പ്രതിയാക്കി പോലീസ് കേസ്സെടുക്കുന്നതും. ക്രിമിനല്‍ രാഷ്ട്രീയം പറിച്ചെറിയാന്‍ കഴിയാത്ത വിധം കേരളരാഷ്ട്രീയത്തില്‍ രൂഡമൂലമായിക്കഴിഞ്ഞുവെന്ന് വീണ്ടും വ്യക്തമാക്കുന്നു ഈ സംഭവം. 
പക്ഷേ,ടി.പി വധം ഒരു സൂചകമാണ്. പാപ്പിനിശ്ശേരിയില്‍ ഇഴജന്തുക്കളെ ചുട്ടുകൊന്നപ്പോഴും ജയകൃഷ്ണനെ വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ക്ക് മുന്നിലിട്ട് വധിച്ചപ്പോഴും സി.പി.എമ്മിനുണ്ടായിരുന്ന പിന്തുണ ഇന്ന് പാര്‍ട്ടിക്കുള്ളില്‍പ്പോലുമില്ല. എം.എം മണിയെന്ന പച്ചമനുഷ്യന്‍ പാര്‍ട്ടി ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ വളച്ചുകെട്ടില്ലാതെ വിളിച്ചു പറയുന്നു. എം.എം ഹസ്സനും പറയുന്നു കോണ്‍ഗ്രസ്സും കൊന്നിട്ടുണ്ടെന്ന്. പക്ഷേ, എല്ലാ പാര്‍ട്ടികളിലെയും യുവതലമുറ ഈ അക്രമരാഷ്ട്രീയത്തെ പിന്തുണക്കുന്നില്ലെന്നതിന് തെളിവാണ് ടി.പി.യെക്കൊല്ലാന്‍ ക്വട്ടേഷന്‍ സംഘത്തെ ആശ്രയിക്കേണ്ടി വരുന്നത്. യുവാക്കളിലെ അരാഷ്ട്രീയബോധമാണ് പാര്‍ട്ടിക്ക് വേണ്ടി ചാവാനും കൊല്ലാനും ആളെകിട്ടാത്തതിന്റെ കാരണമെന്ന വാദം വാസ്തവമല്ല. രാഷ്ട്രീയബോധമുള്ളവര്‍ ഇത്തരം ഹിംസാത്മകരാഷ്ട്രീയത്തിനൊപ്പമില്ലെന്നതാണ് ശരി. ഇതെഴുതുമ്പോള്‍, ഹിംസക്കും പാര്‍ട്ടി ഫാഷിസത്തിനുമെതിരെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിയോട് കലഹിച്ച ഒരു ധിഷണാശാലിയുടെ, അത്ര സാഹിത്യ സമ്പുഷ്ടമൊന്നുമല്ലാത്ത, എന്നാല്‍, ഏറെ രാഷ്ട്രീയാര്‍ഥങ്ങളുള്ള നാലു വരിക്കവിത ശ്രദ്ധയില്‍പ്പെട്ടു. 
യുവരക്തം ചൊരിഞ്ഞേതും 
കുരുക്ഷേത്രങ്ങള്‍ വേണ്ടിനി
വൃദ്ധന്‍മാരുടെ വക്കാണം 
വൃദ്ധരക്തത്തിലാവണം
കുമാരദര്‍ശനം- എം.ഗോവിന്ദന്‍
കേരളത്തിലെ അക്രമരാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ മൊത്ത വിപണനക്കാര്‍ സി.പി.എമ്മാണെന്നോ മറ്റ് പാര്‍ട്ടികളെല്ലാം അഹിംസയുടെ പ്രചാരകരാണെന്നോ ഇപ്പറഞ്ഞതിനര്‍ഥമില്ല. കേരളത്തിന്റെ ഇന്നത്തെ ഭാഗധേയം നിര്‍ണയിച്ചവരെന്ന നിലയില്‍ ഉത്തരവാദിത്തം കൂടുതല്‍ അവര്‍ക്കാണെന്നു മാത്രം. ഒളിച്ചു കടത്തിയ ഈ ഫ്യൂഡലിസത്തില്‍ നിന്ന് കേരളത്തെ മോചിപ്പിക്കാന്‍ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടികള്‍ ആഭ്യന്തരമായും ബാഹ്യമായും ശ്രമങ്ങളഅ# നടത്തണം. ഇത് സമൂഹത്തില്‍ പ്രചരിപ്പിക്കണം. അങ്ങനെ,  കൂടുതല്‍ ജനായത്ത ബോധമുള്ള, ദലിത്,ന്യൂനപക്ഷ,സ്ത്രീ പ്രാതിനിധ്യമുള്ള രാഷ്ട്രീയ സംവിധാനങ്ങള്‍ കൊണ്ട് മാത്രമേ ഈ ഫ്യൂഡല്‍ രാഷ്ട്രീയത്തെ മറികടക്കാനാകൂ. ആ രാഷ്ട്രീയ വീഥിയിലൂടെ, സ്ത്രീകളും ന്യൂനപക്ഷവും ദലിതുകളുമെല്ലാം നടന്നു തുടങ്ങുമ്പോള്‍ മാത്രമേ ഏഴുമണിക്കു ശേഷവും നമ്മുടെ തെരുവുകള്‍ സജീവമാകൂ.
റോഹിംഗ്യകളുടെ രോദനം
മ്യാന്‍മാര്‍ എന്നോ ബര്‍മ എന്നോ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ സാധാരണയായി ഓര്‍മവരിക കഴിഞ്ഞ അരനൂറ്റാണ്ടായി തുടരുന്ന പട്ടാള ഭരണകൂടത്തെയും അതിനെതിരെ പതിറ്റാണ്ടുകളായി പോരാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആങ്  സാങ്് സൂചിയെന്ന വീരവനിതയെയുമാണ്. ബര്‍മയില്‍ ബുദ്ധിസ്റ്റുകളാണ് ഭൂരിഭാഗമെന്നും ഏറെക്കുറെ എല്ലാവര്‍ക്കുമറിയാം. എന്നാല്‍, ആ നാട്ടിലുള്ള വിവിധ വംശീയ വിഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചോ ന്യൂനപക്ഷങ്ങളെക്കുറിച്ചോ പുറം ലോകത്ത് കാര്യമായി അറിയില്ല. കാരണം, പതിറ്റാണ്ടുകളായി തുടരുന്ന സൈനികഭരണകൂടം തീര്‍ത്ത ഇരുമ്പു മറ തന്നെ. ശീതസമര കാലത്ത് ബര്‍മീസ് സോഷ്യലിസം എന്ന പേരില്‍ പട്ടാളഭരണകൂടം സ്വീകരിച്ച പ്രത്യയശാസ്ത്രം അടിസ്ഥാനപരമായി തന്നെ അപരപേടി(xenophobia)യില്‍ പടുത്തുയര്‍ത്തപ്പെട്ടതായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്തന്നെ, വിദേശികളുടെ ഇടപെടലിനെ എല്ലാ അര്‍ത്ഥത്തിലും ഇല്ലാതാക്കിയും പട്ടാളത്തിന്റെ പരമാധിപത്യം ഊട്ടിയുറപ്പിച്ചും പടുത്തുയര്‍ത്തിയ ഈ രാഷ്ട്രം അവര്‍ക്കിടയിലെ തന്നെ വംശീയ ന്യൂനപക്ഷമായ റോഹിംഗ്യകളെ തുടച്ചു നീക്കുന്ന വാര്‍ത്തകളാണ് പുറത്തു വന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹവും മാധ്യമങ്ങളും മൂടി വെക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ആംനെസ്റ്റി ഇന്റര്‍നാഷണലിന്റെയും യു.എന്‍ മനുഷ്യാവകാശ കൗണ്‍സിലിന്റെയും ഇടപെടലുകളെത്തുടര്‍ന്ന് വംശഹത്യയുടെ നടുക്കുന്ന വിവരങ്ങള്‍ കുറച്ചെങ്കിലും പുറം ലോകമറിയുന്നുണ്ട്. 2012 ജൂണ്‍ ആറിന് ബുദ്ധിസ്റ്റുകളില്‍പ്പെട്ട രാഖിന്‍ വിഭാഗത്തിലെ ഒരു സ്ത്രീ ബലാല്‍സംഗം ചെയ്ത് കൊല്ലപ്പെട്ടതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് തുടങ്ങിയ വംശീയ കലാപം, സൈന്യവും ബുദ്ധിസ്റ്റുകളും ചേര്‍ന്ന് റോഹിംഗ്യകളെ വംശീയ ഉന്‍മൂലനത്തിന് വിധേയമാക്കുന്നതിലേക്കാണ് നയിച്ചിട്ടുള്ളത്. കലാപമാരംഭിച്ച് ആദ്യ ആഴ്ച തന്നെ ആയിരത്തോളം പേര്‍ കൊല്ലപ്പെടുകയും അത്രയും പേരെ തന്നെ കാണാതാവുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്ന് യു.എന്‍.സി.എച്ച്.ആര്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്‌തെങ്കിലും കലാപം ആറാഴ്ചയായി തുടരുമ്പോള്‍ എത്ര പേര്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്ന കൃത്യമായ കണക്കു ലഭ്യമല്ല. ഇരുപത്തയ്യായിരം പേരെങ്കിലും കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകുമെന്നാണ് റോഹിങ്യകളുടെ അന്താരാഷ്ട്ര കൂട്ടായ്മ ആരോപിക്കുന്നത്. 
    റോഹിംഗ്യകളാണ് ലോകത്ത് ഏറ്റവുമധികം പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന വംശീയവിഭാഗമെന്ന് യു.എന്‍.സി.എച്ച്.ആര്‍  കാല്‍ നൂറ്റാണ്ട് മുമ്പ് തന്നെ പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നു. റോഹിങ്യകള്‍ മുസ്‌ലീംകളാണ്. മ്യാന്‍മറിന്റെ പടിഞ്ഞാറന്‍ പ്രവിശ്യയായ അര്‍കാന്‍ സ്വദേശികളായ ഈ വിഭാഗം ബര്‍മ, ബംഗ്ലാദേശ്, മലേഷ്യ എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് താമസിക്കുന്നത്. 11 ലക്ഷമാണ് ഇവരുടെ ജനസംഖ്യ. ഇതില്‍ എട്ടുലക്ഷം പേരും ബര്‍മയില്‍ തന്നെയാണ്. ബാക്കിയുള്ളവരെല്ലാം പല കാലഘട്ടങ്ങളിലായി പലായനം ചെയ്തവരും. ഇന്ത്യയിലേക്കും ഇവര്‍ അഭയാര്‍ഥികളായി എത്തിയിട്ടുണ്ട്. ബ്രിട്ടീഷ് കോളനിയായിരുന്ന ബര്‍മയിലേക്ക് ബംഗ്ലാദേശില്‍ നിന്ന് പലകാലഘട്ടങ്ങളിലായി അഭയാര്‍ഥിപ്രവാഹമുണ്ടാവുകയും അവരില്‍ പലരും അര്‍കാന്‍ പ്രവിശ്യയില്‍ വാസമുറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഇതോടെ, റോഹിംഗ്യകള്‍ മുഴുവന്‍ ബംഗ്ലാദേശില്‍ നിന്നും ചൈനയില്‍ നിന്നും കുടിയേറിപ്പാര്‍ത്തവരാണെന്നായി പ്രചാരണം 1962ല്‍  യു നു വിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുളള ജനാധിപത്യ ഭരണകൂടത്തെ അട്ടിമറിച്ച് നെ വിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുളള സൈന്യം ഭരണം പിടിച്ചെടുത്തതോടെ ബര്‍മയിലെ മുഴുവന്‍ വംശീയ ന്യൂനപക്ഷങ്ങളും വേട്ടയാടപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങി. ഭരണകൂടം വംശീയ ന്യൂനപക്ഷങ്ങളെ അംഗീകരിച്ചതു പോലും വംശീയസവിശേഷതകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, ബുദ്ധിസ്റ്റുകളില്‍പ്പെട്ട വിവിധ പ്രദേശങ്ങളില്‍ താമസിക്കുന്നവരുടെ പ്രാദേശികതയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ, റോഹിംഗ്യകളെ ബര്‍മന്‍ പൗരന്‍മാരായിപ്പോലും സൈനിക ഭരണകൂടം അംഗീകരിച്ചില്ല. പൗരത്വം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട വംശീയ ന്യൂനപക്ഷങ്ങള്‍ക്ക് നേരെ ഭരണകൂടം നടത്തിപ്പോന്ന അക്രമങ്ങള്‍ക്ക് നേരെ അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹം നിലപാടെടുത്തിരുന്നു. സൈന്യത്തിന്റെ മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനങ്ങള്‍ക്ക് നേരെ ആങ്്  സാങ് സൂചിയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ ഉയര്‍ന്നു വന്ന പ്രക്ഷോഭം അന്താരാഷ്ട്ര ശ്രദ്ധ നേടിയിരുന്നു. റോഹിംഗ്യകള്‍ക്ക് നേരെ ഭരണകൂടം നടത്തിവന്ന ക്രൂരമായ വിവേചനവും പീഡനവും അവരില്‍ ഭൂരിഭാഗം പേരെയും അഭയാര്‍ത്ഥികളാക്കി. ചരിത്രത്തെ വളച്ചൊടിച്ചു കൊണ്ട് റോഹിംഗ്യകളുടെ പൗരത്വം നിഷേധിക്കുക മാത്രമല്ല ഭരണകൂടം ചെയ്തത്, കലാപങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിച്ചു കൊണ്ട് അവരെ വംശീയമായി ഉന്‍മൂലനം ചെയ്യുക കൂടിയാണ്. കഴിഞ്ഞ മാസമാരംഭിച്ച വംശഹത്യയില്‍ സൈന്യം നേരിട്ട് കൊലയും കൊള്ളിവെപ്പും നടത്തുന്നതിന്റെ ദൃശ്യങ്ങള്‍ പുറത്തു വന്നിട്ടുണ്ട്. നേരത്തെ, റോഹിംഗ്യ അഭയാര്‍ഥികളെ സ്വീകരിച്ചിരുന്ന ബംഗ്ലാദേശ് ഇക്കുറി ബര്‍മന്‍ അതിര്‍ത്തി അടച്ചിരിക്കുകയാണ്. യു.എന്‍.സി.എച്ച്.ആര്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടും അതിര്‍ത്തി തുറക്കാന്‍ അവര്‍ കൂട്ടാക്കിയിട്ടില്ല. പതിനായിരത്തിലധികം പേര്‍ അഭയാര്‍ഥികളായിട്ടും ഐക്യരാഷ്ട്രസഭക്ക് ഇതുമൂലം അഭയാര്‍ഥികളെ പുനരധിവസിപ്പിക്കാന്‍ സാധിച്ചിട്ടില്ല. അതിനിടെ, ബോട്ടില്‍ ആസ്‌ത്രേലിയയിലേക്കും മറ്റും രക്ഷപ്പെടുന്ന റോഹിംഗ്യകളെ സൈന്യം ഹെലികോപ്റ്ററിലെത്തി വെടിവെച്ചു വീഴ്ത്തുന്നതായി ഇന്തോനേഷ്യന്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തു. 
    വാഷിംഗ്ടണ്‍ പോസ്റ്റ്, ഗാര്‍ഡിയന്‍, അല്‍ജസീറ തുടങ്ങിയ അന്താരാഷ്ട്ര മാധ്യമങ്ങള്‍ ഈ സംഭവങ്ങള്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്‌തെങ്കിലും വിദേശ മാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക് ബര്‍മയിലുള്ള നിയന്ത്രണം മൂലം വിവരങ്ങള്‍ പുറത്തുവരുന്നില്ല. പക്ഷേ, സ്വന്തം അയല്‍പക്കത്തു നടക്കുന്ന ഈ വംശീയ ഉന്‍മൂലനം ഇന്ത്യന്‍ മാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക് വാര്‍ത്തയാവുന്നതേയില്ല. ചൈന, ഇന്ത്യ, ബംഗ്ലാദേശ് എന്നീരാജ്യങ്ങളുമായി അതിര്‍ത്തി പങ്കിടുന്ന ബര്‍മ ഇന്ത്യയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം തന്ത്രപ്രാധാന്യമുള്ള അയല്‍വാസിയാണ്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ, സോവിയറ്റ് യൂഗത്തിനു ശേഷം ബര്‍മയുമായി സൗഹൃദമാരംഭിച്ച ഇന്ത്യ അവിടെയുള്ള മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനങ്ങള്‍ക്ക് നേരെ കണ്ണടക്കുകയാണ്. അഹിംസാവാദികളായ ബുദ്ധിസ്റ്റുകളുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ നടക്കുന്ന വംശീയ ഉന്‍മൂലനം ശ്രീലങ്കയിലാണെങ്കിലും ബര്‍മയിലാണെങ്കിലും ഇന്ത്യക്ക് ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രശ്‌നമാവാത്തത്, വംശീയ-സാംസ്‌കാരിക ദേശീയത നമ്മുടെ രാജ്യവും ഉള്ളില്‍ പേറുന്നതു കൊണ്ടാണോയെന്ന് സംശയമുയര്‍ത്തുന്നുണ്ട്. ഇന്ത്യയുടെ നാലാമത്തെ ഏറ്റവും വലിയ വാണിജ്യ പങ്കാളിയാണ് ബര്‍മ. ബര്‍മീസ് ഉല്‍പ്പന്നങ്ങള്‍ ഏറ്റവുമധികം ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്നതും ഇന്ത്യയാണ്. യൂറോപ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളും അമേരിക്കയും ബര്‍മക്കെതിരെ പലഘട്ടങ്ങളിലും ഉപരോധമേര്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇപ്പോള്‍ ഉപരോധങ്ങള്‍ പലതും പിന്‍വലിച്ചു കഴിഞ്ഞു. വംശീയ ഉന്‍മൂലനം ആരംഭിച്ച ശേഷം അമേരിക്ക ബര്‍മയുമായി കൂടുതല്‍ വാണിജ്യ കരാറുകള്‍ ഒപ്പിടാനൊരുങ്ങുകയാണ്. സൈനിക ഭരണകൂടത്തിന്റെ കെടുകാര്യസ്ഥതമൂലം ഇനിയും കണ്ടെത്താന്‍ കഴിയാത്ത ബര്‍മയിലെ എണ്ണസമ്പത്തും ഖനിജങ്ങളുമാണ് അമേരി്ക്കയുടെ ലക്ഷ്യം. ഹിലരി ക്ലിന്റണ്‍ അടുത്തു തന്നെ ബര്‍മ സന്ദര്‍ശിക്കാനിരിക്കുകയാണ്.  
    സമാധാനത്തിന് നൊബേല്‍ പുരസ്‌കാരം നേടിയ ബര്‍മയിലെ പ്രതിപക്ഷനേതാവ് ആങ് സാങ് സൂചിയുടെ പ്രശ്‌നത്തിലുളള നിലപാട് പരക്കെ പ്രതിഷേധമുയര്‍ത്തിയിട്ടുണ്ട്. രോഹിംഗ്യകള്‍ ബര്‍മക്കാരല്ലെന്ന ഭരണകൂട നിലപാടിനെതിരെ സൂചി വാതുറന്നിട്ടില്ല. തന്റെ പാര്‍ട്ടിക്കാരോട് വംശഹത്യയില്‍ പങ്കെടുക്കരുതെന്നാവശ്യപ്പെടുക മാത്രമാണ് അവര്‍ ചെയ്തിട്ടുളളത്. രാഖിന്‍ പ്രദേശത്തെ ബുദ്ധിസ്റ്റുകളുടെ പിന്തുണ നഷ്ടപ്പെടുത്താന്‍ അവര്‍ തയ്യാറല്ലെന്നാണ് ഇതു സൂചിപ്പി്ക്കുന്നത്. ഓക്‌സ്‌ഫോര്‍ഡില്‍ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് ഒരു പാകിസ്ഥാനി സഹപാഠിയുമായി പ്രണയത്തിലായിട്ടുള്ള സൂചി ഒരു വംശീയവാദിയാണെന്നാരോപിക്കാന്‍ കഴിയില്ലെങ്കിലും അവര്‍ മുന്നോട്ടു വെക്കുന്ന ദേശീയ ജനാധിപത്യത്തില്‍ വംശീയ ന്യൂനപക്ഷങ്ങള്‍ക്കിടമില്ലെന്ന് പരോക്ഷമായി വ്യക്തമാക്കുകയാണ് തന്റെ നിലപാടിലൂടെ. 
    ഇറാന്‍ ഒഴികെ പശ്ചിമേഷ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളൊന്നും പ്രശ്‌നത്തില്‍ പ്രതികരിച്ചിട്ടില്ല. ഇന്തോനേഷ്യയിലെ തീവ്രസലഫി വിഭാഗങ്ങള്‍ ബര്‍മക്കെതിരെ 'ജിഹാദി'നാഹ്വാനം ചെയ്തതാണ് മുസ്‌ലീം ലോകത്തു നിന്നുണ്ടായ പ്രതികരണം. അഭയാര്‍ഥികളാവാന്‍ പോലും സാധി്്ക്കാതെ വിവേചനവും പീഡനവും വംശഹത്യയും നേരിടുന്ന ഒരു ജനവിഭാഗത്തിനായി മനുഷ്യസമൂഹം ഒറ്റക്കെട്ടായി ശബ്ദമുയര്‍ത്തേണ്ടതുണ്ട്.

Tuesday, July 19, 2011

മാണിയും ഭൂമിയും.


ധനമന്ത്രി കെ.എം മാണി അവതരിപ്പിച്ച ബജറ്റിലെ ഭൂപരിഷ്‌കരണ നിയമത്തിലെ ഭേദഗതി സംബന്ധിച്ച പരാമര്‍ശം കേരളത്തിലെ ഭൂപ്രശ്‌നത്തില്‍ ദൂരവ്യാപക പ്രത്യാഘാതങ്ങളുണ്ടാക്കുന്ന ഒന്നാണ്. കഴിഞ്ഞ ആന്റണി സര്‍ക്കാരിന്റെ കാലത്ത്, അന്ന് റവന്യൂ നിയമമന്ത്രിയായിരുന്ന കെ.എം മാണി അധ്യക്ഷനായ നിയമപരിഷ്‌കരണ കമ്മിറ്റിയാണ് 2005ലെ കേരള ഭൂപരിഷ്‌കരണ ഭേദഗതി നിയമത്തിന് നിദാനമായ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ സമര്‍പ്പിച്ചത്. ഈ നിയമ ഭേദഗതിയുടെ മറപിടിച്ചാണ് ഈ ബജറ്റില്‍ മാണി വിവാദ പ്രസ്താവന നടത്തിയിട്ടുള്ളത്. വിഷയത്തില്‍ പ്രതിപക്ഷം എതിര്‍പ്പു പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വിഷയത്തില്‍ അവരും കൂട്ടുപ്രതികളാണെന്ന് വസ്തുതകള്‍ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
കശുവണ്ടി, മരുന്നു ചെടികള്‍ എന്നിവ കൃഷി ചെയ്യുന്ന ഭൂമിയെ ഭൂപരിധി നിയമത്തില്‍ നിന്ന് ഒഴിവാക്കുമെന്നാണ് കെ.എം മാണി പ്രഖ്യാപിച്ചത്. നിലവില്‍, റബര്‍, ഏലം, ജാതി, കാപ്പി തുടങ്ങിയ കൃഷികള്‍ക്കാണ് ഭൂപരിധി നിയമത്തില്‍ നിന്നൊഴിവുള്ളത്. ഈ തോട്ടവിളകളെ ഭൂപരിധി നിയമത്തില്‍ നിന്നൊഴിവാക്കാനുള്ള കാരണമായി അന്ന് കമ്യൂണിസ്റ്റ്-കോണ്‍ഗ്രസ് പാര്‍്ട്ടികളെല്ലാം ഉന്നയിച്ചത് , ഈ തോട്ടം മേഖലകളെ ഭൂപരിധി നിയമത്തില്‍ പെടുത്തിയാല്‍ വ്യവസായിക സ്വഭാവമുള്ള ഈ കൃഷികള്‍ തകരുമെന്നും അത് ഈ മേഖലയിലെ തൊഴിലാളികളെ ദോഷകരമായി ബാധിക്കുമെന്നുമാണ്. എന്നാല്‍, തോട്ടം മേഖലയെ ഭൂപരിധി നിയമത്തില്‍ നിന്നൊഴിവാക്കിയത് തൊഴിലാളികള്‍ക്ക് പിന്നീട് ഗുണമൊന്നുമുണ്ടാക്കിയില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, കേരളത്തിലെ ഭൂപ്രശ്‌നത്തെ രൂക്ഷമാക്കുകയാണ് ചെയ്തതെന്ന് പിന്നീട് അക്കാദമിക ലോകവും രാഷ്ട്രീയ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ തന്നെയും ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. തോട്ടം മേഖലയെക്കൂടി ഭൂപരിധി നിയമത്തില്‍പ്പെടുത്തി മിച്ചഭൂമി കണ്ടെത്തി ഭൂരഹിതര്‍ക്ക് നല്‍കുകയാണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന വാദം ശക്തമായി നിലനില്‍ക്കെയാണ്, കശുവണ്ടി, മരുന്നുചെടികള്‍ എന്നിവയെക്കൂടി ഭൂപരിധി നിയമത്തില്‍ നിന്നൊഴിവാക്കാന്‍ ശ്രമം നടക്കുന്നത്.
കഴിഞ്ഞ യു.ഡി.എഫ് സര്‍ക്കാരിന്റെ അവസാനകാലത്ത്, അതായത്, 2005ല്‍ ഭൂപരിഷ്‌കരണ നിയമം ഭേദഗതി ചെയ്ത്, കശുവണ്ടി, മരുന്നു ചെടികള്‍ എന്നിവയെക്കൂടി ഭൂപരിധി നിയമത്തില്‍ നിന്നൊഴിവാക്കിയിരുന്നു. എന്നാല്‍, പിന്നീട് അധികാരമേറ്റ എല്‍.ഡി.എഫ് സര്‍ക്കാര്‍ ഈ നിയമഭേദഗതിക്കാവശ്യമായ റൂളുകള്‍ക്ക് രൂപം നല്‍കിയില്ല. നിയമഭേദഗതി സംബന്ധിച്ച് എല്‍.ഡി.എഫ് സര്‍ക്കാര്‍ തന്നെ ആക്ഷേപമുന്നയിച്ചതിനെത്തുടര്‍ന്ന് ഭേദഗതി പിന്‍വലിക്കാന്‍ അവസരം ലഭിച്ചെങ്കിലും സര്‍ക്കാര്‍ അതിന് ശ്രമിച്ചില്ല. പ്ലാനിംഗ് ബോര്‍ഡും മറ്റു ഇടതു പണ്ഡിതന്‍മാരും ഈ വിഷയം സര്‍്ക്കാരിന്റെ ശ്രദ്ധയില്‍ കൊണ്ടുവന്നെങ്കിലും ഭേദഗതി പിന്‍വലിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാതിരുന്നതാണ് കെ.എം മാണിക്ക് നീക്കവുമായി മുന്നോട്ടു പോകാന്‍ സഹായകരമാകുന്നത്.
പുതിയ ഭേദഗതിപ്രകാരം കശുവണ്ടി, മരുന്നു ചെടികള്‍ എന്നിവയുടെ മറവില്‍ ആര്‍ക്കും ഭൂകേന്ദ്രീകരണം നടത്താമെന്നതാണ് അവസ്ഥ. തെങ്ങ്, നെല്ല് എന്നിവടോടൊപ്പം ഇടവിളയായോ മറ്റോ മേല്‍പ്പറഞ്ഞ കൃഷി നടത്തിയാല്‍ ആര്‍ക്കും ഭൂപരിധി നിയമത്തില്‍ നിന്നൊഴിവാകാം. മാത്രമല്ല, ഇത്തരം വിളകള്‍ കൃഷി ചെയ്യുന്ന ഭൂമിയുടെ അഞ്ച് ശതമാനം ടൂറിസം ആവശ്യത്തിന് ഉപയോഗിക്കാം എന്നത്, റിയല്‍ എസ്‌റ്റേറ്റ്-ടൂറിസം മാഫിയക്ക് വേണ്ടിയാണ് നിയമഭേദഗതിയെന്നതും വ്യക്തമാവുകയാണ്. നിയമഭേദഗതിപ്രകാരം, നിയമപ്രകാരം മൂക്കാല്‍ ലക്ഷം ഏക്കര്‍ കൃഷിഭൂമി കൈവശമുള്ള ടാറ്റക്ക് 3750 ഏക്കര്‍ ഭൂമി റിസോര്‍ട്ട് നിര്‍മിക്കാന്‍ ഉപയോഗിക്കാം. ഇത് തോട്ടം മേഖലയില്‍, വിശിഷ്യാ പശ്ചിമഘട്ടത്തില്‍ ഉളവാക്കാന്‍ പോകുന്ന പാരിസ്ഥിതികവും സാമൂഹികവുമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ ഗുരുതരമായിരിക്കും. സംസ്ഥാനത്തെ, ഭൂപരിധി നിയമത്തിലെ പാളിച്ചകള്‍, കൊട്ടിഘോഷിക്കപ്പെട്ട ഭൂപരിഷ്‌കരണത്തെ തകര്‍ത്ത സാഹചര്യത്തില്‍ അതിന്റെ ശവപ്പെട്ടിയില്‍ അവസാനത്തെ ആണിയടി്ക്കുകയാണ് കെ.എം മാണി പുതിയ ബജറ്റ് പ്രഖ്യാപനത്തിലൂടെ ചെയ്യുന്നത്.
കഴിഞ്ഞ യു.ഡി.എഫ് സര്‍ക്കാരിന്റെ കാലത്തെ, നിയമഭേദഗതി നിര്‍ദ്ദേശത്തില്‍ വളരെ സുപ്രധാനമായ മറ്റൊന്ന്, കരാര്‍ കൃഷി വ്യാപകമാക്കാനും പാട്ടവ്യവസ്ഥ തിരികെ കൊണ്ടുവരാനുമുദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണ്. നിലവില്‍ ഇത് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും, നിയമവിരുദ്ധമായ പാട്ടസമ്പ്രദായം തിരികെ കൊണ്ട് വന്ന് തോട്ടം മേഖലകളില്‍, കോര്‍പ്പറേറ്റുകളെ കുടിയിരുത്താനും നീക്കം നടന്നേക്കാം. സംസ്ഥാനത്തെ ഭൂവിതരണത്തെയും കാര്‍ഷികമേഖലയെയും തകര്‍ക്കുന്ന ഇത്തരം നീക്കങ്ങള്‍ക്കെതിരെ ശക്തമായ പ്രക്ഷോഭങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നു വരണം.

Tuesday, June 28, 2011

സ്ത്രീ സ്വാതന്ത്ര്യവും കപടസദാചാരവും.

സമൂഹം പേറിനടക്കുന്ന സദാചാര സംഹിതകളുടെ സ്ത്രീവിരുദ്ധത അടുത്ത കാലത്തായി നിരന്തരം തുറന്നു കാട്ടപ്പെടുന്നുണ്ട്. പുരുഷന് ഒരു നിലക്കും ബാധകമല്ലാത്ത തരത്തില്‍ സദാചാര നിയമങ്ങള്‍ സ്ത്രീകളെ അടിച്ചമര്‍ത്താനായി പുരുഷാധിപത്യ സമൂഹവും പൗരോഹിത്യവും നിരന്തരം ദുരുപയോഗം ചെയ്തുവരുന്നുണ്ട്. ദുരുപയോഗം എന്ന പദം മനപ്പൂര്‍വമാണ് ഇവിടെ ഉപയോഗിച്ചത്. കാരണം, ഈ സദാചാര സംഹിതകള്‍ക്ക് രൂപം നല്‍കിയത് പൗരോഹിത്യമോ പുരുഷന്‍മാര്‍ മാത്രമോ അല്ല. മനുഷ്യരാശിയുടെ തുടക്കം മുതല്‍ സാംസ്‌കാരികവും നാഗരികവുമായ വികാസത്തിനനുസൃതമായിട്ടാണ് സദാചാര സംഹിതകളും വികാസം പ്രാപിച്ചിട്ടുള്ളത്. അവയുടെ ഉറവിടങ്ങള്‍ മുഖ്യമായും മതങ്ങളാണ്. സമൂഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ഘടനയായ കുടുംബത്തിന്റെ മേലാണ് സാമൂഹികമായ സദാചാര നിയമങ്ങള്‍ കെട്ടിപ്പടുത്തിരിക്കുന്നത്. എന്നാല്‍, പുരുഷാധിപത്യ സമൂഹങ്ങളില്‍ ഈ സദാചാര നിയമങ്ങള്‍ അതിന്റെ താല്‍പര്യങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ച് വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു.
എന്നാല്‍, യൂറോപ്യന്‍ നവോഥാനത്തെ തുടര്‍ന്നുണ്ടായ മതേതര ആധുനികതയുടെ ഫലമായി, ലിബറലിസം കടന്നു വരികയും, വ്യക്തിയുടെ മേലുള്ള സമൂഹത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം ഒഴിവാക്കേണ്ടതാണ് എന്ന ആശയം ശക്തമായി പ്രചരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. മൂലധനത്തിന്റെ സഞ്ചാരത്തിനു മേല്‍ സ്റ്റേറ്റ് പിടിമുറുക്കുന്നതിനെതിരായ ആശയസമരത്തിന് സമാന്തരമായിത്തന്നെയാണ് ഈ വാദഗതിയും ശക്തിപ്രാപിച്ചത്. ഇതിന്റെ ആദ്യ ലക്ഷ്യം കുടുംബഘടന തകര്‍ക്കുക എന്നതായിരുന്നു. അതിന്റെ തകര്‍ച്ച, യൂറോപ്യന്‍-പാശ്ചാത്യന്‍ സമൂഹത്തെ എവിടെയെത്തി്ച്ചുവെന്നതും പഠനവിധേയമാക്കേണ്ട വിഷയമാണ്.
സ്ത്രീകളുടെ സഞ്ചാര സ്വാതന്ത്രം, അവരുടെ സുരക്ഷിതത്വം എന്നിവ ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ഉന്നതമായ സാംസ്‌കാരിക വിതാനത്തെയാണ് ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്. ഇതു രണ്ടിലും പിന്നോക്കം നില്‍ക്കുന്ന സമൂഹങ്ങളെ സാംസ്‌കാരികമായി ജീര്‍ണമായ സമൂഹങ്ങളായി വിലയിരുത്തേണ്ടി വരും. അതേ സമയം മേല്‍ സൂചിപ്പിച്ച രണ്ടു കാര്യങ്ങളും ചില സമയങ്ങളില്‍ ഏറ്റുമുട്ടുമെന്ന് അടുത്ത ദിവസങ്ങളില്‍ വിവാദമായ തസ്‌നി ബാനു വിഷയം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
തസ്‌നി ബാനു ഒരു ഐ.ടി ജീവനക്കാരിയെന്ന നിലയില്‍ കേരളത്തില്‍ നിലവിലെ സാഹചര്യത്തില്‍ പൊതുവായി സ്ത്രീകള്‍ പുറത്തിറങ്ങാത്ത സമയങ്ങളില്‍ ജോലിക്ക് പോകാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതയാണ്. ഈ സമയത്തെ അസമയം എന്ന് വിളിക്കുന്നത് സൈദ്ധാന്തികമായി ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടേണ്ട് ഒന്നല്ല. ആ ' അസമയത്ത്' സുരക്ഷിതമായി അവര്‍ക്ക് യാത്ര ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്ന സാഹചര്യം നിലനില്‍ക്കുമ്പോഴാണ് കേരളീയ സമൂഹം സംസ്‌കാര സമ്പന്നമാണ് എന്ന്് നമുക്ക് കരുതാന്‍ കഴിയുക. പക്ഷേ, അങ്ങനെ സുരക്ഷിതമായി ' അസമയത്ത് ' യാത്ര ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്ന ഒരു സാഹചര്യം കേരളത്തിലുണ്ട് എന്ന് കരുതുക പ്രയാസമാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, തനിക്ക് പരിചയമുള്ള, അല്ലെങ്കില്‍ അടുപ്പമുള്ള ഒരാളോടൊപ്പം യാത്ര ചെയ്യുകയാകും സുരക്ഷിതം എന്ന് തീരുമാനിക്കാന്‍ തസ്‌നി ബാനു തീരുമാനിച്ചത് ബുദ്ധിപൂര്‍വം തന്നെയാണ്.
തസ്‌നി ബാനു ജോലി ചെയ്യുന്ന കൊച്ചിന്‍ സ്‌പെഷ്യല്‍ എക്കണോമിക് സോണിലേക്കുള്ള യഥാര്‍ഥ വഴിയില്‍ വെച്ചല്ല അവര്‍ പ്രദേശവാസികളാല്‍ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടത്. പക്ഷേ, അതുകൊണ്ട് മാത്രം അവരെ 'അപഥസഞ്ചാരിണി' എന്ന് മുദ്ര കുത്തുന്നതും യുക്തിസഹമല്ല. കാരണം, ശരിയായതും നേരെ ചൊവ്വെയുള്ളതുമായ ഒരു വഴിയിലൂടെ മാത്രമേ ഒരാള്‍ സഞ്ചരിക്കാവൂവെന്ന് വാശിപിടിക്കാന്‍ ഒരാള്‍ക്ക് നിയമപരമായി അവകാശമില്ല. എന്നാല്‍, തസ്‌നി ബാനുവിനെയും കൂടെയുള്ള ചെറുപ്പക്കാരനെയും ചോദ്യം ചെയ്തവര്‍ക്ക് അവരുടേതായ ന്യായങ്ങളുണ്ട്. കാരണം, എന്‍.ജി.ഒ ക്വാര്‍ട്ടേഴ്‌സ് എന്ന , രാത്രി ഒമ്പത് മണി കഴിഞ്ഞാല്‍ വിജനമായ ഒരു പ്രദേശത്ത് ഒരു യുവാവിനെയും യുവതിയെയും കണ്ടാല്‍, അവരോട് കാര്യം തിരക്കുക പൗരബോധമുള്ള ഒരാളുടെ ചുമതലയാണെന്ന് അവര്‍ കരുതുന്നു. അത് സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ എന്നുള്ള വിവേചനത്തിന്റെ കാര്യമല്ല. അത്തരം ചോദ്യം ചെയ്യാന്‍ ആര്‍ക്കും അവകാശമില്ലെന്ന ഒരാളുടെ വാദം സാമൂഹിക സുരക്ഷിതത്വത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അപകടകരമാണെന്ന് പറയാം.
ഈയര്‍ത്ഥത്തില്‍, തസ്‌നി ബാനു സംഭവത്തില്‍ ഇത്രയധികം ഒച്ചപ്പാടുകള്‍ ഉണ്ടായത്, ശരിയായ അര്‍ഥത്തിലുള്ള സ്ത്രീപക്ഷ സംവാദങ്ങളാണ് എന്ന് കരുതുക വയ്യ. അടുത്തകാലത്തായി, സ്ത്രീകള്‍ക്കെതിരായ കായികമായ അക്രമങ്ങള്‍ക്കെതിരെ, കേരള സമൂഹത്തില്‍ ഉയര്‍ന്നുവന്നിട്ടുള്ള ഗുണപരമായ നിലപാടുകളുടെ അനര്‍ഹ ഗുണഭോക്താവാവുകയായിരുന്നു തസ്‌നി ബാനുവും അവരെ പിന്തുണച്ച ചില ഫെമിനിസ്റ്റുകളും. കൊച്ചിയിലും പ്രാന്ത പ്രദേശങ്ങളിലും പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ( തസ്‌നി ബാനുവിന്റെ പ്രായം അവരെ പെണ്‍കുട്ടി എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നതിന് തടസ്സമാണ് എന്ന് കരുതുന്നില്ല. ) നിരന്തരം രാത്രികാലങ്ങളില്‍ ജോലിയാവശ്യാര്‍ഥവും അല്ലാതെയും യാത്ര ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്നിരിക്കെ, തികച്ചും, യാദൃഛികമായും സാന്ദര്‍ഭികവുമായുമുണ്ടായ ഒരു പ്രശ്‌നത്തെ, ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിച്ച് സ്ത്രീവിരുദ്ധ സംഭവമായി ഉയര്‍ത്തിക്കാണിക്കുന്നത് സാമാന്യവല്‍ക്കരണമാണ്.
അതേസമയം, സ്ത്രീകള്‍ക്ക് സ്വതന്ത്രമായി രാത്രികാലങ്ങളില്‍ സഞ്ചരിക്കാനുള്ള സുരക്ഷിതത്വം ഇന്നും കേരളത്തില്‍ ലഭ്യമല്ലയെന്നത് നമ്മുടെ നാടിന്റെ ജീര്‍ണമായ സാംസ്‌കാരികാവസ്ഥയെ തന്നെയാണ് ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നത്. ഇതില്‍, കേരളീയ സമൂഹത്തിന്റെ ഗോപ്യമായ പുരുഷാധിപത്യ മനോഭാവവും കാപട്യവും ഒരു കാരണമാണ്. ഇതിനെ ചെറുക്കേണ്ടത് സ്ത്രീകളും പുരുഷന്‍മാരും ഒത്തുചേര്‍ന്നാണ്. ഈ പുരുഷാധിപത്യ മനോഭാവത്തെ നിലനിര്‍ത്തുന്നതില്‍ സ്ത്രീകള്‍ക്കും വലിയ തോതില്‍ പങ്കുണ്ട്. ദുര്‍ബലവിഭാഗം എന്ന നിലയില്‍ സ്ത്രീകളുടെ പദവിയുയര്‍ത്താനുള്ള ശ്രമം തുടരേണ്ടത് ഫെമിനിസ്റ്റുകള്‍ മാത്രമല്ല. പുരുഷാധിപത്യത്തിനുള്ള മറുമരുന്ന് ഫ്രീസെക്‌സ് ആണെന്ന വാദവും അപക്വമാണ്. കപടസദാചാരത്തിന് മറുമരുന്ന് യഥാര്‍ത്ഥ സദാചാരമാണ്, അല്ലാതെ സദാചാര രാഹിത്യമല്ല. യഥാര്‍ത്ഥ സദാചാരം സ്ത്രീക്കും പുരുഷനും ഒരേപോലെ ബാധകവുമായിരിക്കണം.